The One With Flair

Elke dinsdag valt "De Flair" in mijn brievenbus. Een intellectueel boekske vol weetjes, surtout over diëten, make-up, schoonheidsproducten, mode... In feite alles waar ik niet echt een boodschap aan heb... (Waarom koop je het dan, vragen jullie je waarschijnlijk af. Awel, dat ik het niet weet. Beter De Flair dan De Story, zeker?)

Toch vind ik het een plezant boekske. Alleen heb ik er praktisch geen tijd voor om het te lezen. Zeker nu niet, met twee huizen die ik moet onderhouden. Want draai het of keer het zoals je wil, uiteindelijk belandt elk huishouden op de schouders van de vrouw des huizes. (Tenzij jullie uitzonderingen van mannen hebben die heel - of de helft van - het huishouden op zich neemt? Gelukzakken... Jullie - dames, he. Die mannen zo niet...)

Als ik thuiskom van 't werk en de brievenbus leegmaak op dinsdag, dan ga ik - met de Flair - direct naar toilet en ik zet mij en ik doorblader het al eens. Ik lees nog niks. Op die manier laat ik het dan ook altijd in het toilet achter zodat ik altijd kan lezen als ik erop zit. Anders zit ik daar mijn tijd ook maar wat te verdoen natuurlijk.

Het gevaar is dan wel dat elke keer als ik van toilet kom, mijn benen slapen omdat ik er zolang heb opgezeten. Maar weet je wat? Ik trek er mij niks van aan! Foert! Dat is mijn ontspanning en dat is de enige moment van de dag dat mijn Ventje mij iets of wat met rust laat. Anders is 't altijd een "En schatje?" van hier een een "Wanneer eten we?" van daar.

Als we verhuisd zijn, zal ik zien dat ik mijn boekskeshouder die nu in onze living hangt maar in feite op niks trekt, in ons toilet kan hangen. Zo liggen de boekjes niet altijd op het vuilbakje of in de lavabo (want ik was wél graag mijn handen als ik van toilet kom en bij veel mensen liggen de boekskes in de lavabo...).

En jullie? Hebben jullie ook zo van die rare ideeën omtrent het kleinste kamertje?

Liefs,
Me vanavond met hare Flair op toilet zit.

The One With the M&M's

Soms gebeurt het eens...

Op mijn werk...

Warmte...
Veel werk...
Veel concentratie...
Zo tegen 14uur is dat energiepeil relatief laag.
Nood aan iets zoet dringt zich op.
In plaats van een cola te nemen, is het onlangs gebeurd dat ik M&M's ben gaan kopen.

Nu was er blijkbaar een actie aan de gang waarbij je moest stemmen op één of andere M&M en er stond een code aan de binnenkant van de zak.

Ik heb deze ingegeven op hun website en ik heb iets gewonnen!

Vorige week kwam ik thuis en er stak in de brievenbus twee kaartjes dat er pakjes op mij lagen te wachten in de Post. 't Ventje dacht dat ik wéér iets gekocht had, maar niets was minder waar. Ik had er zelf geen idee van wat het zou kunnen zijn, dus toen ik thuis kwam van de Post en de doos opendeed, zat de M&M's verdeler erin (zonder de M&M's. Die heb ik er gisteren zelf ingestoken).

't Ventje vindt zoiets tof en nu staat dat dus op onze kast te blinken. Later krijgt het een plaatsje in onze open keuken.*glimlacht*

Liefs,
Me die sebiet een M&M's ke in haar mond zal steken. Smakelijk.

The One With the Things To Do - Starting Tonight

Hier ben ik weer met mijn to do-lijstjes. Heb ineens een lijst geschreven tot en met komende zondag.

 

TO DO dins 05/07

   -   huisarts

   -   delhaize

   -   strijken

   -   blogje schrijven - OK

TO DO woe 06/07
   -   makro
   -   afwas
TO DO don 07/07
   -   nagels
TO DO vrij 08/07
   -   nieuw huisje in A!
            -   velux afwassen
            -   zolder borstelen
            -   zolder stofzuigen
            -   tegels naar zolder
            -   trap afborstelen
            -   ramen opmeten
            -   luiken sluiten
TO DO zat 09/07
   -   gordijnen zoeken met mama
   -   shoppen met 't Ventje
TO DO zon 10/07
   -   slaapkamer 1, 2 en 3
            -   ramen kuisen
            -   vloer borstelen
            -   vloer stofzuigen
   -   douchekamer
            -   ontcementen
            -   spiegel afwassen
            -   douchebak + lavabo uitwassen
            -   lavabomeubel afwassen
   -   badkamer
            -   raam kuisen
            -   ontcementen
            -   douchewand kuisen
            -   meubels afwassen
            -   spiegel afwassen
            -   bad + lavabo uitwassen
   -   overloop
            -   borstelen
            -   stofzuigen

Dus: veel werk! Pfff...

Liefs,
Me die sebiet niet meer weet waar haar hoofd staat.

The One With My Very First Visit to Rock Werchter

Ik ben niet zo'n festivalganger. Ik ben niet zo tuk op modder, veel volk, bekertjes met klutskes bier op de grond, vette hamburgers (hoewel dat af en toe op 'n jaarmarkt ofzo wel eens kan smaken, maar ook niet meer dan dat en al zeker niet als avondeten)...

Ik ben wél 'n muziekliefhebber. Ik luister er graag naar. Naar mijn mening staat het één wel volledig los van het ander. Maar enfin...

Ik kreeg vorige week een smsje van mijn nicht die sinds twee jaar terug toenadering zoekt met haar familie nadat ze zeven jaar niets van zich heeft laten horen. Zij had nog een kaart voor Rock Werchter 2011 voor donderdag 30/06 over en ik mocht meegaan, als ik wou, zonder te betalen. Ik heb mijn geplande afspraken verzet en ga dus vanavond met haar mee naar Rock Werchter. Voor de allereerste keer in mijn leven.

Ik ben eens benieuwd... Ik hoop dat 't zal meevallen. De website heeft me al wel getoond dat 't "properder" is dan in mijn gedachten. Laat ons hopen dat 't zo is.

Ik hoop dat ik fotootjes kan trekken dat ik ze hier kan posten. Gewone sfeerfoto's.

Ohja, effe tussendoor, als ik meer volgers krijg (ik denk aan een stuk of 15), kan het zijn dat ik er ook eens een Give Away tegenaan ga smijten. Met de verhuis op til zullen er dingen naar boven komen die ik nooit gebruikt heb en waar ik iemand anders plezier mee kan doen? We zien wel. Ik heb wel al 'n idee. *glimlacht*

Liefs,

Me die vanavond voor de allereerste keer in haar leven naar Rock Werchter gaat en morgen gene mens gaat zijn op 't werk.

The One With the Anniversary

Exact 27 jaar geleden, zijn mijn ouders vandaag in het huwelijksbootje getreden. Dan zou je in principe nog moeten weten, dat mijn papa maar pas dit jaar 50 wordt. Mijn mama is nog een jaar jonger.

Ik denk niet dat zij te jong getrouwd zijn, maar alleszins wel jong genoeg om met 'n beetje geluk hun 60ste huwelijksverjaardag nog te kunnen vieren. Zij zullen dan de gezegende leeftijd van 83 en 82 jaar bereiken. Schoon, toch?

Het is niet altijd rozengeur en maneschijn geweest in die periode. Ik weet nog dat de week voor mijn 17de verjaardag mijn ouders kwamen vertellen dat ze gingen scheiden. Mijn mama moest kiezen tussen haar familie (het was de bedoeling dat we met heel haar familie een weekendje naar de Ardennen zouden gaan) of mijn papa (die zou niet meegaan). Uiteindelijk zijn we toch allemaal samen naar de Ardennen geweest.
Je kan je niet inbeelden hoe kwaad ik was, want ik vond het komedie! En schijnheilig! Want ineens liepen ze terug hand in hand. Ik snapte er niks van. Tot op de dag van vandaag weten we nog altijd niet wat er juist gebeurd is tussen die twee. (Mijn zus en ik hebben het vermoeden dat ze allebei een scheve schaats gereden hebben...) We durven het ook niet te vragen, want in feite zijn het onze zaken niet. En nu is alles toch nog altijd dik aan tussen die twee... Dus ja.

Om terug te komen op huwelijksverjaardag: moest ik vandaag trouwen, dan zou ik al héél veel geluk moeten hebben om mijn 60ste huwelijksverjaardag te kunnen vieren. Ik zou dan al bijna 86 jaar moeten worden, en 't Ventje ook. 't Is te hopen dat we die leeftijd kunnen bereiken, maar ook 'n beetje realistisch blijven, he.

Maar vandaag trouw ik niet... En volgende week ook niet... Volgend jaar ook niet, tenzij 't Ventje een verrassing heeft voor mij? Ik focus er mij niet op. Maar wat ik al wel weet, is dat ik het in koeienletters op mijn buik kan schrijven om mijn 60ste huwelijksverjaardag te vieren. Misschien zelfs mijn 50ste niet.

Ik ben nochtans wel van het principe: trouwen is houwen. Als je trouwt, vind ik dat je er alles voor moet doen om dat huwelijk te laten slgen. Enfin, ik vind dat je altijd voor de volle 100% voor je relatie moet gaan. Maar toch... Ik ben op dat vlak nogal naïef...

Over "voor je relatie gaan" gesproken, gisteren kwam ik thuis en wat zag ik? Heel onze living was opgeruimd. Op tafel stond een boeketje bloemen. Tegen de vaas stonden drie doosjes mikadostokjes met witte chocolade (mijn lievelingssnoep) met daar een post-it op "Gewoon, omdat ik jou graag zie".

Schattig, he?
En bij jullie? Zijn jullie ook van het idee dat jullie alles in het werk moeten stellen om een huwelijk/relatie te laten slagen? En hoe verrassen jullie elkaar af en toe?

Liefs,
Me die haar Ventje graag ziet.

The One With the Last Week

Vandaag nog exact één week en we krijgen de sleutel van ons Liefdesnestje!

Nu beginnen de problemen de kop op te steken... 

De badkamer is volledig betegeld, maar daarvoor hebben ze de radiator van de muur moeten halen. Die radiator krijgen ze vandaag precies niet meer terug omhoog.

't Ventje moet ook nog alles gereed maken om Telenet (gratis reclame!) geïnstalleerd te krijgen. De kabel moet door ons tot aan 't kastje gelegd worden. Dan komen die mannen af en steken ze dat in dat kastje. Voor de rest moeten zij zich niet moe maken. Zalig jobke, toch?

Onze tuinaanlegger (iemand die ik al tien jaar ken) is ook langsgeweest dit weekend. De klinkers zijn besteld. Grind en al de rest moet nog berekend worden en zal dan ook besteld worden.

't Begint te korten! De zolder is nu ook toegangkelijk voor ons en weten jullie wat? Ik ga er een hobbykamer/bureau van kunnen maken. Lekker grote ruimte zonder al te veel verloren hoekjes. En overal kan ik rechtstaan! Later kunnen onze kinderen daar ook nog hun speelgoed in kwijt. En dan hoeven ze het achter hun gat ook niet direct op te ruimen (denk maar aan een racebaan ofzo). Lijkt me zalig! Een stikmachine zou ik graag hebben zodat ik bij Elisanna een paar ideeën kan opdoen om mij bezig te houden. Ik kijk er alleszins al wel naar uit om even prachtige stuks te kunnen maken als zij. (Dromen mag toch, he?)

Liefs,
Me die vanaf volgende week in twee huizen tegelijk zal moeten werken.

The One With Jayden

Hier is hij dan.

Jayden.

Het petekindje van 't Ventje.

Geboren op 18/06/2011 om 13u06.

3kg550 en 50cm.

Aankodigings-sms:

Lieve mensen, ik ben zonet ter wereld gekomen en maak van de gelegenheid gebruik om jullie mijn eerste berichtje te sturen. Ik week 3kg550 en ben 50cm groot. Ik stel het goed, en mama en papa ook! Veel liefs en hopelijk tot binnenkort! X Jayden.

Wij wisten het iets vroeger dan 'de anderen'. Om 13u40 hing de papa al aan de telefoon van 't ventje. We zijn dan direct naar 't ziekenhuis gereden. Hij was dus nog maar een goeie drie uur oud toen deze foto werd genomen. 



Liefs,

Me van wie het hartje smelt bij het zien van dit schattig boeleke.

The One With the Hooks and Eyes

Ik hang precies met haken en ogen aan elkaar, zoals ze dat bij ons zo plastisch kunnen zeggen...

Eerst heb ik een te traag functionerende schildklier waar ik medicatie voor moet nemen.

Dan blijkt bij gynaecologisch onderzoek dat ik met één of ander virus/afwijking zit.

En nu vandaag blijkt dat ik een kleine maagbreuk heb!

Ik heb al een paar weken last van wreed veel zeer aan mijn slokdarm, ter hoogte van mijn maag (dus ik vermoedde daar waar de slokdarm en de maag samenkomen). Ik ben met  dit probleem bij mijn huisarts geweest en aangezien ik voor de rest van niks last heb (zoals overgeven of 't zuur) heeft hij mij onmiddellijk doorverwezen naar het ziekenhuis in Asse om een gastroscopie te laten uitvoeren.

Hebben jullie dit al moeten doen?

Geen pretje... Doet geen pijn ofzo, maar ik gewoon verschrikkelijk lastig. Een dikke darm die je moet inslikken, ze duwen daar dan tegen en aan en dat wringt tegen, dus ik heb de hele tijd liggen kokhalzen. 't Ventje was mee met mij en zei dat ik nog vrij rustig ben gebleven, maar wat ik hoorde in mijn eigen hoofd was alles behalve rust. Ik heb wel afgezien... De dokteres zei nochtans ook dat 't goed gegaan is, maar toch...

Enfin, uit die gastroscopie is gebleken dat ik een kleine maagbreuk heb en een zweertje en 't is dat zweertje dat mij zoveel pijn doet. Hier moet ik medicatie voor nemen. Aan de kleine maagbreuk op zich is niks te doen. Een operatie zou kunnen, maar de dokter kan niet met 200% zekerheid beloven dat het daarna niet meer terugkomt.

Ik moet ook bepaalde voedingsstoffen proberen vermijden zoals daar zijn munt, chocolade, citrusvruchten, tomaten, melk, alcohol... En waarschijnlijk ook voor de rest van mijn leven, net zoals die medicatie voor mijn schildklier.

En jullie? Zijn jullie voor de rest iets gezonder dan ik? Laat ons hopen van wel...

Liefs,
Me die hoopt dat de pijn van haar slokdarm toch snel weggaat.

The One With Our Love Nest Part 3

Het is blijkbaar een tijdje geleden dat ik nog geblogt heb... Ik vind dit zelf wel spijtig, maar het is zo druk! (En neen, ik verontschuldig mij niet, want dit is mijn blog.) Ahja, vandaag nog welgeteld drie weken en we krijgen de sleutel van ons liefdesnestje! 't Begint te korten...

Hier zien jullie de voorkant van ons huisje. Het is ondertussen gevoegd en 't ziet er al helemaal anders uit, vinden wij. Alleen dat bouwafval, dat is niet - ik herhaal, NIET - de bedoeling dat dat daar blijft liggen.

Ik hoop dat het snel weg is, want ik sta te popelen om een supermooie en afgewerkte gevel vast te leggen op foto voor onze uitnodiging/aankondiging van onze housewarming/verhuis.

Gisteren zijn we onze keuken gaan vastleggen en finaliseren. We zijn vrijdag ook gaan kijken naar het aanbod klinkers om in de tuin vanachter een paadje aan te leggen en om de voortuin af te werken.

Hierbij een close-up van onze voordeur. Zoals jullie kunnen zien staat het handvat er ondertussen ook al op. Maar het cilinderslot zit er nog niet in.

Dit is de hal bij het binnenkomen. De trap staat er nog niet in, maar dat is voor volgende week voorzien.

Dit is de berging, na de hal.

Dit is de living, in alle richtingen. Zoals te zien is op de foto's is alles al wel gevloerd.

Hierbij een detail van onze badkamers. Het wit-groen-oranje is in de douchekamer te zien. De andere kleurencombinatie is onze badkamer. Douchekamer is voorzien voor onze kindjes - als die er ooit komen natuurlijk.



Hierbij onze tuin. Zoals jullie kunnen zien is hier nog véél werk aan. Alles op zijn tijd en vroeg of laat is hier wel gras gezaaid en een paadje aangelegd.



Liefs,
Me die vandaag binnen drie weken de sleutel van dit huisje in ontvangst mag nemen.

The One With the Two Blogs

Hier bij Blogger heb ik naast deze blog nog een tweede blog. Een waar ik zo graag nog eens iets wil op schrijven.

Maar omdat ik nog altijd met die niet-afgemeld-geraken problemen zit, kan ik op die tweede blog niets gaan schrijven... Doeme toch!

Enfin...

Van 't weekend zijn we nog eens gaan kijken naar ons huisje. De badkamers zijn magnifiek!!

Nog vijf weken en we krijgen de sleutel. 't Begint te korten!

12 augustus zal de keuken geplaatst worden, en met een beetje chance wordt dan ook onze nieuwe slaapkamer geleverd.

Ik kijk er zo naar uit!

En ondertussen weet ik nog altijd niet waar ik moet beginnen. Ik ben met duizend dingen tegelijk bezig, heb ik het gevoel. Maar om met één van die leukste dingen aan de slag te kunnen, moet ik op mijn tweede blog terecht kunnen en dat lukt dus niet...

Hoe zit het met jullie?

Liefs,
Me die eens aan één van haar duizend bezigheden gaat beginnen om eventjes eens iets anders te doen...

The One With the Peppermint

Vanmorgen hebben Cornelis en Pompiers (trouwe Idool 2001-kijkers weten wel over  wie ik het heb) één of andere ex-minister, mijnheer De Pad (what's in a name. Ik stel mij dan zo'n klein, geblokt manneke voor zonder nek en met korte armpjes en beentjes.) opgebeld omdat die een voorstel had gedaan waar 'n reukje aan zat...

Ik dacht al wel dat er iets was met geuren als ze dit zo aankondigden.

Ik heb dan ook met verstomming naar het volgende verhaal geluisterd.

In Nederland zou er een studie hebben aangetoond dat de geur van pepermunt chauffeurs zou 'kalmeren' waardoor ze trager zouden rijden.

Yeah Right!

Maar wat me het meest van al verbaasde, was dat die ex-minister (of was 't nu ne minister? Ik weet het niet meer. Maar 't maakt mij ook niet uit.) het volgende zei: "Als er nu een slimme autobouwer zou ziin die een pepermuntgeurverstuiver in de auto bouwt, dan rijdt er niemand meer te snel."

Mijn mond viel open van verbazing (moet nogal een gezicht geweest zijn in de achteruitkijkspiegel van mijn voorganger, maar bon...). Ik heb van slag een cd opgezet want naar zo'n onnozele praat wou ik niet meer luisteren.

Allez, een pepermuntgeurverstuiver!

En wat dan nog? Een blokje achter het gaspedaal zodat je die niet te hard kan induwen om snel op te trekken? Of een limiet op 120km/uur? Of een geluidsdemper op de radio zodat die niet te luid kan?

Of ... Ik weet het!

Rondom de auto, op het carroseriewerk, een laag schuimrubber! Als je dan iemand aanrijdt, doet die zich geen pijn.

Moet je daarvoor minister geweest zijn? Om zo'n onnozele praat uit te kramen? Want dan kan ik het ook, zenne! En ik wil dan wel zijn pré hebben ook. (Dan kunnen 't Ventje en ik een groter huis kopen.)

En jullie? Hebben jullie dit waanzinnige verhaal ook gehoord? Of ben ik de enige? (Please, laat me niet de enige zijn!)

Liefs,

Me die mijnheer De Pad niet begrijpt en dat niet wil ook niet.

The One With the Blogger

Ik vraag mij nog altijd af hoe ik eraan gekomen ben om met een blog te starten. En dan liefst nog zo anoniem mogelijk ook. Zonder te veel foto's (met mensen op).

Ik volg een paar blogjes, allemaal leuk om te lezen.

Ik zou het nog leuker vinden moesten degene die ik volg mij ook volgen. Want met 7 volgers heb ik er nog niet veel...

Misschien moet ik iets veranderen aan mijn schrijfstijl? Mijn blog an sich?
Of ik kan misschien op bijna elk interessant blogje te reageren.

Maar dat is nu juist mijn probleem sinds een paar dagen...

Ik kan wél nieuwe berichten die ik uit mijn toetsenbord laat vloeien op het WereldWijde Web smijten, maar ik kan helemaal niet reageren op andere blogjes. Als ik dat doe dan moet ik altijd een account kiezen, ook al ben ik aangemeld. Ik kies dan een account, moet mij aanmelden en verschijn dan als "Anoniem". (Soms kan dit we handig zijn, maar hoe kunnen de anderen dan bij mij komen kijken als ze niet weten wie ik ben?) Als ik dan de verificatie ingeef voor de publicatie, moet ik mij nog eens aanmelden.

Ik krijg het maar niet gepuliceerd want ik bevind me op dat moment in een vicieuze cirkel van aanmelden, kiezen, ingeven, klikken en opnieuw aanmelden.

Ik ben ook niet de enige met dit probleem. Blijkbaar scheelt er iets met Blogger... Hopelijk is 't snel opgelost!

Ik zou nu kunnen vragen. En jullie? Hebben jullie die problemen ook? Indien ja, dan zouden jullie niet in staat zijn om te antwoorden. Indien neen, dan zouden jullie wel kunnen reageren. Een redelijk stomme vraag dus, me dunkt...

Liefs,
Me die hoopt dat Blogger snel terug normaal functioneert zodat ik bij de interessante (bijna allemaal die ik volg) blogjes kan gaan reageren.

The One With the To-Do List

Ik ben een lijstjesmadame. Zowel op 't werk als privé. Ik schrijf elke dag wat ik die dag moet gedaan hebben. Nu ben ik niet het type dat als ze op 't werk haar lijstje niet afgewerkt krijgt binnen de werkuren, dat ik dan overuren klop. No Way José! Wat vandaag niet gedaan is, is voor morgen.

Thuis heb ik in feite hetzelfde gedacht.

Ik heb nooit lijstjes die onrealistisch zijn. Als ik een werkje opschrijf waarvan ik weet dat ik daar veel tijd voor nodig heb, dan zal ik minder werkjes opschrijven zodat ik alles wel gedaan zou kunnen krijgen.

Ik maak ook boodschappenlijstjes. Anders bestaat de kans dat ik met onnuttige dingen thuis sta en het broodnodige vergeet. Ik ken mezelf.
Ik maak - als ik iets organiseer - ook altijd gastenlijstjes. Al is het maar voor een stomme home-party.

Ik heb dan ook altijd mijn notitieboekje bij de hand. Zo ben ik momenteel een lijst aan het schrijven van alle belangrijke verjaardagen (familie en vrienden van ons) om binnenkort eens een mooie verjaardagkalender te maken. Zelf te maken. Zou toch machtig en prachtig zijn? Alleen weet ik nog niet goed hoe ik hieraan moet beginnen. Zijn zorgen voor later, want ik heb daarnet in mij andere blog ook een lijstje opgesteld dat ik graag met jullie wil delen:
Nog 3 weken en 't petekindje van 't Ventje wordt geboren.
Nog 6 weken en we krijgen de sleutel van ons huisje.
Nog 7 weken en mijn metekindje wordt geboren.
Nog 8 weken en we zijn met vakantie voor 2 weken.
Nog 14 weken en we wonen in ons nieuw huisje.

Zoals jullie kunnen zin gaat er zeer weinig tijd overschieten om een verjaardagskalender te maken.

En de lijstjes? Dat moet ik afleren om te maken... Ik moet meer leren genieten van het hier en nu en niet van het wat-nu-als...

En jullie? Maken jullie ook stomme lijstjes? Of alleen boodschappenlijstjes?

Liefs,
Me die haar To-Do lijstje voor vanavond niet heeft opgeschreven maar wel kent.

The One With the Baptism Sugar

Mijn metekindje wordt geboren op 14 juli 2011 - als ze zich aan haar uitgerekende geboortedatum houdt natuurlijk en niet te vroeg of te laat wil komen.

De mama van mijn metekindje is niet het evenbeeld van geduld. Integendeel. Zij is verschrikkelijk ongeduldig, maar op een voor ons niet storende manier. We wonen niet met haar samen dus hebben hier weinig last van.

Aangezien ze zo ongeduldig is, heeft ze dus geen moed om aan de suikerbonen te beginnen. Veel te veel prutswerk. In feite gaat ze vooral geboortesnoepjes geven, want suikerbonen vindt ze zelf niet lekker en wil ze dus ook niet aan anderen voorschotelen. Maar omdat ze hier zelf niet aan wil beginnen, heeft ze aan sommige mensen gevraagd om te komen helpen, waaronder Me.

En dat staat op het programma voor komende zaterdag.

Om 11uur word ik bij hen verwacht ('t Ventje gaat niet mee, maar ik vind dat niet erg. Ik vind niet dat dat een mannenwerk is. Als 't later bij ons zover is, dan weet ik nog niet of hij überhaupt wel wil helpen. Laat staan of ik dat wel zou willen. Enfin, dit geheel terzijde natuurlijk.). We overlopen dan wat er allemaal moet gebeuren. Nadien eten we samen iets. En dan vliegen we erin om alles te prepareren als die kleine spruit zich laat zien.

En eigenlijk komt dit perfect uit. Ik woon 40 km bij mijn ouders vandaan. En daar waar de doopsuikers gemaakt moeten worden, is bij hen in de buurt. En nadien heb ik in de naburige stad een vrijgezellenavond. Twee vliegen in één klap dus, misschien zelfs drie. Eerst alles klaarmaken voor mijn metekindje, nadien binnenwippen bij mijn ouders en dan door naar die vrijgezelle (de trouw van deze vrijgezellige dame zal doorgaan op 18 juni 2011).

Mijn zaterdag zal dus lang en goed gevuld worden en ik kijk er nu al naar uit. En jullie? Hebben jullie al plannen? Behalve de gewone BBQ (bij schitterend weer)?

Liefs,
Me die om eerlijk te zijn nog meer uitkijkt naar de geboorte van haar metekindje.

The One With the Clear View

Thanks to Kopka Logica.

Deze dame schreef over haar 'basis' van het eeuwig zoeken naar een evenwicht tussen lekker eten zonder te veel te verdikken (verbeter me als dit fout is, maar ik denk dat ik jouw blogje Helderheid zo mag samenvatten?).

Enfin, dit blogje zette ook mij aan het denken. Want ik heb geen maatje 36, integendeel. Nu ook geen 52, maar toch 42 à 44. Ik vraag me af waar dit vandaan komt! Want mijn mama is smaller dan ik.

Ik heb nooit snoep gekregen als 'compensatie' want mijn mama was altijd thuis. Wel was het zo dat bij elke examen in december mijn mama mij een witte chocolade mannetje gaf om met boterhammetjes op te eten 's middags. Vooral als stimulans en steun voor tijdens de examenstress.

Tot op de dag van vandaag is het zo dat als je bij mijn ouders de snoepkast opentrekt, die uitpuilt van de zakken chips en snoep. Maar het is niet omdat dat er is, dat dat ook noodgedwongen moet opgegeten worden. Wij hebben ook wel snoep in huis, altijd met de intentie om iets in huis te hebben als er onverwacht volk komt, maar dit snoep is niet gigantisch veel dus meestal verdwijnt het in mijn buik lang voor er bezoek komt.

Ik zal gewoon zware botten hebben, zeker? Hoewel: als ik mij met kleren aan in de spiegel zie, denk ik 'Ca va.' tot ik geconfronteerd word met foto's. Is gewoon de hel voor mij! Want zo'n échte spiegel en objectieve blik heb ik nooit als ik mijzelf bekijk.

Ik vind: een foto toont je hoe anderen je zien. En dat steekt - in mijn geval - tegen.

En jullie? Hoe denken jullie over jullie figuur? Of over het al dan verdoezelen van bepaalde plekken op foto's?

Liefs,
Me die niet wil leren photoshoppen om zichzelf er beter te laten uitkomen.

The One With the Key

Nog zes weken en 't Ventje en ik krijgen de sleutel van ons droomhuisje! Op 4 juli 2011 om 14uur is het zover.

Gisteren zijn we mijn droomkeuken gaan bestellen ('t Ventje vind ze ook mooi, maar hij gaat er minder tijd in doorbrengen, behalve voor het verorberen van maaltijden, dan ik). Een open keuken met links vier kolomkasten met een ingebouwde koelkast en oven en dan een liftdeur waarachter we de microgolfoven kunnen verstoppen. Dan voor ons allemaal lage kasten met een geïntegreerde vaatwasser en anderhalve lavabo. Dan rechts ons inductievuur met de dampkap. En dan tegen de living aan een tafel. In feite het werkblad dat verder doorloopt. Deze uitleg zal moeilijk te begrijpen zijn, maar natuurlijk gaan er foto's volgen!

Deze week zal de schrijnwerker waarschijnlijk alles al komen opmeten. Begin juni wordt alles besteld en half augustus wordt de keuken geplaatst. Ik ben eens benieuwd en kijk er ontzettend naar uit!

We zijn vrijdag - op ons dagje verlof - ook eens gaan kijken en de tegels liggen erin! Superknap gekozen van ons!! Ik heb er foto's van getrokken maar die zijn nogal flou en onduidelijk. Volgend weekend gaan we terug. We nemen ook de ladder mee om onze badkamers te kunnen gaan bewonderen. Hopelijk trek ik dan mooiere foto's om aan jullie te laten zien.

Volgend weekend gaan mijn ouders en grootouders ook mee. Zij komen hier dan ineens eten ook. Ik zie mijn grootouders graag en verwen ze nog graag zolang ze nog leven. Ze worden er niet jonger op natuurlijk. Hebben jullie misschien een idee wat ik kan prepareren voor deze mensen? Want mijn inspiratie is op. Ik dacht eerst aan stoofvlees, maar die maak ik het best zaterdag. Probleem is wel dat ik zaterdag niet thuis ben en dit niet aan mijn Ventje kan vragen.

Liefs,

Me die uitkijkt naar hun huisje - uiteraard - en hoopt dat jullie mij kookideeën kunnen geven voor zes man, niets te speciaal, maar gewoon gemakkelijk en lekker.

The One With the Nightmare

Eventjes een "zwaarder" blogje, maar ik moet het van me afschrijven, want ik denk dat er sommige van mijn lezers me wel zullen begrijpen. Ik denk dat ik een paar 'verwanten' ga tegenkomen hier.

Op 29 juli 2010 ben ik naar het UZ Brussel geweest voor 'n gewoon routine-onderzoek. Er werd toen een uitstrijkje genomen.
Op 2 september 2010 kreeg ik een brief naar aanleiding van dit uitstrijkje dat er een afwijking werd vastgesteld die verder onderzocht moest worden. Ik moest een colposcopie laten uitvoeren.
Op 23 maart 2011 heb ik een colposcopie laten uitvoeren.
Op 6 mei 2011 kreeg ik een brief in de bus dat ik op 23/03/2011 een colposcopie heb laten uitvoeren die de afwijking heeft bevestigd die verdere behandeling vereist.
Op 10 mei 2011 bel ik naar het ziekenhuis voor een afspraak voor die behandeling en die wordt vastgelegd op 10 augustus 2011.

Gisterenavond ben ik dan naar mijn HA gegaan. Met die brief. Hij leest hem en zegt: "Maar wat gaan ze nu doen?"
Hoe moet ik dat nu weten? Ik ben de dokter niet en die brief was het enige dat ik had.

Volgens mijn HA gaan ze consinatie uitvoeren.
In de eerste plaats gaat hij proberen meer informatie te verkrijgen.
Hij gaat ook proberen om mijn afspraak véél vroeger te kunnen zetten, want 't Ventje en ik zijn 'verplicht' om onze kinderwens uit te stellen tot na deze 'operatie'.

Als deze operatie is uitgevoerd, zal ik héél moeilijk zwanger worden, volgens mijn HA.

Hij is er vrij zeker van dat 't Ventje en ik via IVF moeten proberen om een sprotje van onszelf te krijgen.

Ik ben beginnen janken. Ik voel mij als vrouw falen... Waarom kan ik mijn Ventje niet gewoon een kindje geven? Zonder heel die medische poespas?

Dit is nog niet onmiddellijk aan de orde, maar toch is dit iets waar we rekening mee moeten houden. Alleen hebben we onnoemelijk veel schrik.
We hebben er geen idee van wat ons te wachten staat als 't zo ver is.

Liefs,
Me die efkes een klets in haar gezicht heeft gekregen. Of zie ik dit verkeerd?

The One With the Long Weekend

Vanavond begint ons weekend. En er staat veel op het programma (bij het nalezen van dit blogje valt dat wel mee precies). Maar toch gaan we proberen om er een rustig weekendje van te maken.

Vanavond heb ik om 18uur afspraak bij mijn huisdokter. Nadien gaan we waarschijnlijk frietjes halen. Een goede start van ons weekend.

Morgen gaan we eerst en vooral uitslapen. 't Ventje en ik zijn redelijk moe. Lange dagen op 't werk. Veel werk en stress, met ons Liefdesnestje.

We gaan morgen ook nog eens naar ons paleisje kijken. De vloerder zou normaal gezien gedaan moeten hebben. Ik ben eens benieuwd! En 't Ventje ook natuurlijk.

Om 16uur worden we in V. verwacht op 't terras van 'n supertoffe taverne voor 'n gezellig etentje. We zullen dan ook 'n toffe avond tegemoet gaan.

Zaterdag gaan we om 13uur naar Eggo om "de keuken van ons leven" nog eens te bewonderen en redelijk te laten vastleggen. 

Voor de rest van 't weekend staat er niet veel op het programma, behalve een beetje kuisen en rusten en genieten...

En bij jullie? Wat zijn jullie plannen voor dit weekend?

Liefs,

Me die haar laatste half dagje van deze week zal werken.

The One With the Third Try-Out of this Year

Een vriendin van ons kan superlekker koken. Ik ben haar recpetjes aan het verzamelen om in een kookboek te zetten, maar we zouden daar eens aan moeten voortdoen... (Staat op mijn planning voor in de nabije toekomst.) Een kookboek is in mijn ogen ook geen Piet Huysentruyt bijbel. Ik kan zijn naam waarschijnlijk nog niet eens correct schrijven, laat staan dat er ook maar iets van hem in mijn keuken komt. Nooit van mijn leven niet! En nog 't minst hijzelf. "En wat hebben we vandaag geleerd?" Eén: gij likt altijd de pot uit of de lepels en u vingers af. Twee: ge stelt u altijd en overal aan met uw stijfgeklopt eiwit. Drie: ik kan uwe kop niet zien!

Zij (die vriendin van ons dus) had eens een receptje laten zien van vis met paprika. En ik heb daar 'n idee aan overgehouden. Zij sprak van paprikareepjes over de visfilet te leggen, ik los dat anders op.

Eerlijk gezegd ben ik niet zo zot van vis, noch van paprika. Maar voor de vrede ten huize Me, Myself and We (paprika eet mijn Ventje supergraag) maak ik dit gerechtje regelmatig klaar.

Wat hebben we nodig? Kabeljauwfilet (uit de diepvries ofzo), een flesje room, een rode en gele paprika en puree (ik durf zelfs luiwijvenpuree maken. Water koken, melk toevoegen en dan poeder. Dit als 't snel moet gaan of ik geen zin heb om aardappelen te schillen.)

We bakken de visfilets in héél véél boter (een vis moet blijven zwemmen). Ondertussen snijden we de paprika's in twee, we halen de pitjes eruit en met de dunschiller van Tupperware zijn die heel gemakkelijk te schillen (anders blijft de paprikasmaak doorsmaken, ook al is 't zes uur geleden dat je dat nog gegeten hebt). We snijden de paprika's in kleine blokjes.
We halen de visfilets uit de pan en kieperen de paprikablokjes erin en stoven ze gaar (of niet helemaal, zoals je zelf wil eigenlijk, want ondertussen wordt mijn vis wel koud wegens gebrek aan een oven om die in te steken om warm te houden. Dit zal veranderen als we naar ons Love Nest verhuizen! Watch me!). We kruiden naar believen met peper en zout. We gooien er ook nog een visbouillonblokje onder. Nadien gieten we het flesje room over deze paprikablokjes. (In mijn keuken wordt er nogal gejongleerd, zenne. Met al dat kieperen, gooien en smijten...)
We laten dit geheel een beetje koken. Ondertussen is de luiwijvenpuree ook klaar.
We leggen dus een visfiletje op een bord, leggen er een bolletje puree naast en overgieten het geheel met deze paprikaroomsaus.

Als 't ventje dan met zijn vingers zijn bord leeglikt, dan is 't lekker.

En jullie? Hebben jullie ook al sommige dingen geprobeerd die heel goed meevielen en die jullie met het hele wereldwijde web willen delen?

Liefs,
Me die vanavond iets gewoon gaat klaarmaken... Varkensmignonetten met aardappelen en een brocollimix (ofzo?).

The One With the Diet

Ik ben niet zo tevreden over mijn lichaam en het overtollige vet dat eraan hangt. Jammer genoeg ben ik ook niet tevreden over mijn gebrek aan karakter om van al dat lekkere eten en snoep af te blijven.

Maar vanaf vandaag verandert alles!

Gisteren had ik mij voorgenomen om voor het douchen en tanden poetsen een verstgeperst fruitsapje te drinken (na het tandenpoetsen trekt dat op niets! Bweik...). Ik kwam beneden om naar toilet te gaan (in ons huidig huisje hebben wij nog geen toilet boven) en vond mijn ventje daar voor de derde nacht op rij in de zetel. Ik word daar kwaad van!

Dus ik ben onmiddellijk na mijn ochtendplasje terug naar boven gestampt en ben mijn fruitsapje vergeten...

Maar ik heb wel gezonde tussendoortjes bij! Vanmorgen zo rond halftien heb ik al één kiwi en één peer gegeten. Vanmiddag mijn boterhammetjes met gewone charcuterie (ik nam gisteren in de winkel uit gewoonte wit brood. Het was al gesneden en al toen ik eraan dacht dat ik beter bruin brood zou meenemen... Pech gehad. Dat is dan voor een volgende keer). Voor deze namiddag heb ik een paar kerstomaatjes en twee wortels mee om zo te knabbelen.

Ontbijten doe ik niet, wegens tijdgebrek en alleen aan tafel zitten is ook niet plezant... Later, als er kindjes zijn, zal dat wel veranderen, denk ik. Samen met heel het gezin aan tafel. Dan zal ik wel iets eten. Alleen in het weekend ontbijt ik, maar dat is dan meestal van die coco pops ofzo... Veel te lekker maar o zo ongezond. Enige andere alternatieven? Een boterham 's morgens vind ik al direct 'te zwaar'...

Vanavond ga ik bij thuiskomst prompt de snoepkast voorbij lopen naar boven. Ik ga mijn training aandoen (doe ik altijd als ik thuis kom) en mijn matje uitrollen (niet om te bidden, Lie!) en buikspieroefeningen doen! Ik wil mijn buik gespannen krijgen en een lachende navel krijgen (deze uitdrukking heb ik ooit eens in de Nina gelezen en eigenlijk klopt ze). Ik weet ook wel dat dat niet vandaag op morgen zal lukken, maar elke dag oefeningen doen zal wel helpen zeker?

En van het snoep afblijven...

En de cola... Dagelijks drink ik op het werk alleen al met gemak twee liter water. Thuis misschien nog een litertje. Maar met twee liter heb ik toch al voldoende, of niet?

En jullie? Zijn jullie helemaal tevreden over jullie lichaam? Of zijn er toch bepaalde zaken waarover je me tips kan geven om dit te blijven volhouden? Behalve dan: "Hang een zeer onflautteuze foto van jezelf boven je bed" want dan krijg ik nachtmerries...

Liefs,
Me die met goeie moed aan haar figuur gaat werken en hoopt dat jullie mij 'n hart onder de riem willen steken om mij te laten volhouden.

The One With the Chinese Jokes

Vrijdagavond én zaterdagmiddag hebben we BBQ gehad. Het was beide keren supergezellig, superlekker en plezant!

Hoe meer er gedronken werd of hoe minder er serieus gebabbeld werd, hoe meer flauwe mopjes er verteld werden.

Ik ga ze jullie niet besparen. Ik deel ze graag met jullie!

Hoe zeg je in het Chinees 'castratie'?
...
'Hakkie-hakkie-in-het-zakkie'.

Hoe zeg je 'poep' in het Chinees?
...
Wang-snee-wang.

Hoe zeg je 'een scheet' in het Chinees? (Sorry, maar 'een windje' klinkt nog onnozeler!)
...
Wang-snee-wang-pang.

Hoe zeg je 'onderbroek' in het Chinees?
...
Wang-snee-wang-pang-vang.

Hoe zeg je 'de wasdraad waar deze onderbroek aanhangt' in het Chinees?
...
Wang-snee-wang-pang-vang-hang.

Hoe zeg je 'de wasspeld die deze onderbroek aan deze wasdraad vasthoudt' in het Chinees?
...
Wang-snee-wang-pang-van-hang-tang.

Ik denk dat je zo nog wel eventjes verder kan, of toch niet?

Hoe was jullie weekend? Hebben jullie ook onnozele moppen liggen tappen tegen elkaar?

Liefs,
Me die genoten heeft van het weekend, het gezelschap (mijn allerliefste Ventje, onze beste vrienden - vrijdag dan - en onze (schoon)zus en  - broer en de kids op zaterdag), het lekker eten en de zon (bewijst mijn knalrood gezicht en décoltée).

The One With the Long Day

5u30: De wekker van 't Ventje liep af. Zo'n hard getuut-tuut-tuut-tuut dat ze volgens mij tot vijf huizen verder horen.

6u: 't Ventje kwam mij een kusje geven voor hij naar het werk vertrok. Alleen vond hij me niet want het licht was nog uit.

6u30: Mijn eigen wekker liep af. Eén of ander liedje werd er afgespeeld op de radio en ik ben niet het type dat de hele dag met dat ene liedje in haar hoofd blijft zitten.

7u15: Vertrek naar 't werk. Benen moesten geschoren worden (ik haat het! Ik ga mij eens een epileermachientje gaan halen ofzo, want dat scheren ben ik kotsbeu! Maar het moet gebeuren, he...), dan douchen, aankleden, dan schminken (potloodlijntje, mascara en lipgloss). Dan vertrokken naar mijn werk. Gelukkig niet tegen mijn zin, anders moet ik dringend iets anders zoeken.

7u45: Aankomst op 't werk en onmiddellijk begonnen. Ik moest nog een aantal betalingsherinneringsbrieven preparen om per aangetekende post te laten vertrekken. (Dit gebeurt bij ons redelijk manueel en is zottenwerk!)

9u: Vertrek van Anderlecht naar Kermt. Ik mocht daar gebruik maken van de plooimachine om er 1500 herinneringsbrieven door te jagen. Dit gaat een pak sneller dan alles manueel te plooien (anderhalf uur tegen drie dagen, ik denk dat je dan wel weet wat de kostprijs is voor het versturen van rappels...)

10u30: Aankomst in Kermt. Herinneringsbrieven geplooid. Paar dossiers overlopen. Samen met de mensen van de winkel mijn middageten opgegeten.

12u45: Vertrek van Kermt naar Grâce-Hollogne. Ik ging vandaag nog een andere winkel bezoeken ook.

13u25: Aankomst in Grâce-Hollogne. Klantendossiers besproken, rondleiding in de winkel en magazijn.

14u50: Vertrek Grâce-Hollogne naar Anderlecht. Ik moest de auto van mijn baas gaan terugbrengen. Onderweg een liter water en M&M's gekocht. Ik had het gevoel dat ik in slaap ging vallen achter mijn stuur, want aan 70 km/uur op de autostrade wegens werken is redelijk slaapverwekkend.

16u55: Aankomst in Anderlecht. Gelukkig kon ik op 500 meter voor ons kantoor in een restaurantje naar het toilet gaan. Water liep bijna uit mijn ogen en die 500 meter kon ik echt niet ophouden!

17u: Vertrek van Anderlecht naar Dilbeek. Ik had nog een afspraak om af te zien!

17u25: Aankomst in Dilbeek. Wenkbrauwen en bovenlip werden gewaxt. Pijnlijk! Ineens ook vijf afspraken gemaakt voor de zonnebank. (Wij moeten binnenkort naar een trouw, en dan kom ik er liever een beetje degelijk voor...)

17u45: Vertrek van Dilbeek naar S&N. We waren bij onze beste vrienden uitgenodigd voor een BBQ.

18u: Aankomst bij S&N. Lekker gegeten. Met haar metekindje bezig geweest. Lang buiten gezeten, mét dekentje wegens anders véél te koud aan de pas geschoren benen (mijn dons was weg, he!)

23u15: Vertrek van S&N naar huis. Ik ben moe en 't was écht koud.

23u30: Aankomst thuis. Opstarten PC om blogs te checken en ééntje te schrijven.

23u56: Begonnen aan deze zin.

Zoals jullie kunnen zien, was het vandaag een laaaaaaaange dag. Vooral als jullie weten dat ik er in de week rond 22uur in kruip. En dan zo lang in de auto gezeten (300 km heb ik in de benen vandaag), is ook vermoeiend hoor!

Liefs,
Me die nu haar PC gaat afsluiten en slapen.

Slaapwel... (Nu is het 0u00...)