The One With the Award

Wauw! Ik heb weer een Award gekregen! En daarmee hopelijk een heleboele nieuwe volgers (a.k.a. lezers a.k.a. fans...) Deze lieve dame heeft me vereerd met deze Award! Bedankt daarvoor!

Hier volgen de regels en wat je met deze Award moet doen.
1) Voeg de Award op je blog toe.
2) Bedankt de blog(ger/gster) die je deze Award gegeven heeft.
3) Vermeld 7 willekeurige zaken over jezelf. 
4) Zet de regels op een rijtje.
5) Geef deze Award aan 15 bloggers door.
6) Informeer ze alle 15 door een reactie op hun blog te plaatsen.

Regels 1, 2 en 4 heb ik bij dezen al uitgevoerd.

Regel nr 3: Vermeld 7 willekeurige zaken over jezelf. Dit is de moeilijkste regel van al. Geloof me vrij!
Wist je dat:
* Ik een fameuze snoepkont ben?! Ik kan niet beginnen aan een doosje mikado-stokjes met witte chocolade zonder dit doosje binnen de 10 minuten helemaal leeg te eten.
* Ik mij altijd verschrikkelijk schuldig voel als ik zo'n doosje heb binnengespeeld? Ik zou zo graag vermageren maar die stokjes roepen mij echt!
* Dit fameus geminderd is sinds ik zwanger ben? Die zoete stokjes spreken mij niet meer zo hard aan. Er liggen nog  altijd 4 doosjes in de kast die 't Ventje voor mij had meegebracht maar waar ik dus tot op de dag van vandaag nog altijd niet van gesnoept heb.
* Ik ineens tot de conclusie kom dat ik precies met een verslaving te maken heb? Die mikado-stokjes snoepte ik het meest, maar zo van die flensjes van Delhaize of dinosauruskoeken met chocolade (pure) gingen er ook vlotjes in.
* De chocoladestokjes vervangen zijn door fruitsla? Alleen jammer dat het winter is en er niet zo veel lekker of 'speciaal' fruit te vinden is. Tenzij het stukken van mensen kost.
* Ik mijn fruit voor in de fruitsla superklein snijd? Ik overgiet het dan altijd ruim met fruitsap en voeg er nog 4 zakjes vanillesuiker aan toe ook.
* Ik ondanks het feit dat ik suiker toevoeg aan mijn fruitsla ik er toch van overtuigd ben dat ik goed en gezond bezig ben?

Deze Award zou doorgegeven moeten worden aan 15 andere bloggers... Is ook moeilijk in feite. Misschien zelfs nog moeilijker dan regel nr 4!
Ik zet de "verkozenen" in willekeurige volgorde!
1) Elisse: zij heeft altijd prachtige foto's op haar blog staan en haar fascinatie voor uilen is magnifiek!
2) Gioia: zij heeft altijd geweldige ideeën over mode. Maar vrienden en familie staan bij haar ook hoog aangeschreven (denk ik toch, want haar blog straalt warmte af.)
3) Elisanna: ze heeft er al één gekregen. Maar ik vind dat ze er nog één verdient omdat ze zo'n gewelig inspirerende handige henrietta is! Ik zou er graag privé-les bij volgen want haar creaties zijn geweldig!
4) Frederique: zij schrijft zo vol liefde over haar familie dat je er alleen maar gelukkig van wordt! Zo'n warm nest is iets wat ik ook zal trachten na te streven!
5) Marit: ze neemt geen blad voor de mond en in feite durft zij uitspreken wat ikzelf vaak loop te denken! Ik herken mijzelf een beetje in haar. Haar schrijfstijl is trouwens zo grappig! Ga zelf maar eens een kijkje nemen! 't Is de moeite waard!
6) Myrna: ze schrijft zo luchtig over het leven met een peuter en pasgeboren baby dat je er in feite mee zou kunnen beginnen lachen.
7) Lie: ze neemt geen blad voor de mond and I love it! Ze schrijft zwart op wit wat zoveel mensen denken (waaronder ikzelf. En ik heb dan nog eens niet zoveel tegenslag gehad als zij! Dus in feite heb ik geen recht van spreken... Maar toch. 't Doet deugd om te zien staan wat ik denk zonder dat ik het zelf geschreven heb.)
8) Pumps en Luiers: een mama zoals zij wil ik wel worden! Op de foto's ziet ze er toch altijd mooi verzorgd uit! Ik zou persoonlijk niet graag zo'n mama worden die zich laat verslonzen... Dus zij is mijn vorbeeld!
9) Mama van Vijf: gewoon naar haar blog kijken maakt je al vrolijk! Dus ga zeker eens piepen! Vooral haar 'Count your blessings' zijn supermooi!
10) Juffrouw Sanseveria: grappige foto's! En voor de rest een pricnipieel mens waar ik alleen maar respet voor kan opbrengen.
11) Barbara: ze heeft een lange weg afgelegd, maar de fierheid druipt (terecht) van het scherm bij het bekijken van haar blog!
12) Kaatje: ze maakt geweldig mooie kleren! Voor de rest is de blog gewoon prettig vertoeven.
13) Meisjesmama: tussen de blogs die ik volg is zij de enige die mannenkleren durft maken. (Ofwel kijk ik er bij de rest over...)
14) Joli Gateau: ziet er gewoon een heerlijke blog uit! Ik zou er beter wat van opsteken (t.t.z. dingen uitproberen die zij ook maakt.)
15) Babsie: weeral een dame waarvoor ik alleen maar bewondering en respect heb! Als je gaat kijken zal je 't zelf wel gauw genoeg weten.

Voilà. Dit was het. Ben er toch effe zoet mee geweest.

Liefs,
Me die in hare strijk gaat vliegen!

The One With the Hearts

Gisteren was het Valentijn. Hebben we dat kunnen missen? Neen! Want in elke winkel hingen er hartjes!

Ik moet eerlijk bekennen dat wij er ook aan meegedaan hebben... In plaats van gewoon aardappelen te eten zoals elke dag, had ik gisteren iets harder mijn best gedaan.

Eerst had ik een klein flesje champagne opengedaan (ik heb 'gezondigd'. Ik heb een half glaasje meegedronken. Kan toch geen kwaad, of wel? Ik let wel op, maar overdrijven moet nu ook weer niet, vind ik. Dat kind zal wel gezond ter wereld komen! En daarbij: ik doe dat echt niet wekelijks of maandelijks. Maar echt sporadisch. Nu is 't gedaan tot met de bevalling!) en blokjes kaas, salami en zwan-worstjes gegeven. Ondertussen stonden er vier warme hapjes per persoon in de oven.

Na het aperitief, heb ik het voorgerecht gemaakt. Toast gerookte zalm (naar het schijnt mag dit ook niet als je niet immuun bent voor toxoplasmose??? Ik weet het niet.) en een potje met zes scampi's in lookboter.

Dan zijn we heel even in de zetel gaan zitten om ons eten te laten zakken. We hebben 'n halfuurtje naar televisie gekeken. (We hebben de liveshow van The Voice van afgelopen vrijdag verder afgekeken en zijn blij dat dienen Tanguy (what's in a name! Ik vind deze echt lelijk! En niet alleen de naam om eerlijk te zijn...) eruit geflikkerd werd door een kei-pissed Alex Calier.)

Nadien heb ik het hoofdgerecht gemaakt. Steak met peperroomsaus en kroketten voor 't Ventje. Steak met champignonroomsaus voor mij. Dit hebben we zelfs niet helemaal meer opgekregen.

Het dessert staat nog in de koelkast. Is voor vanavond. Roomsoesjes... Heerlijk! Vanavond doen we er wel de chocoladesaus over!

Natuurlijk hebben we ons ook bezondigd aan cadeautjes voor elkaar. Ik had voor 't Ventje - keistom - een DVD gekocht die hij al héél lang héél graag wou. Hij is 'n beetje een filmfreak en dan geef ik hem liever iets waar hij iets aan heeft dan een pluchen beertje ofzo.

Hij had echter voor mij een véél mooier cadeautje gekocht waardoor ik mij doodschaamde! Met Kerstmis heb ik zo'n pandora-armband gekregen van mijn schoonfamilie. Normaal gezien mag je zelf niks kopen voor aan die armband. Ik ben dat trouwens ook niet van plan. Maar gisteren kwam 't Ventje dus af met een 'bedeltje' voor aan die armband met hartjes op. Supermooi! Nu hangen er al drie aan. Op naar de rest! Misschien dat mijn eerste armband binnen tien jaar voltallig zal zijn...

Liefs,

Me die simpelweg gelukkig is.

The One Where It's Freezing

Barkoud, zo kun je de temperatuur buiten omschrijven. Heb het vanmorgen zelf ook mogen voelen op die drie meter tussen mijn voordeur en mijn auto.

't Ventje rookt buiten. En aangezien hij fameus verslaafd is aan die stinkstokken, staat hij altijd buiten (onder "lichte" dwang van Me). Vanmorgen zei hij ineens zo "Amai, als ge drie minuten blijft buitenstaan, vriesde vast aan de grond." (Overdrijven is his middle name...)

Toen ik instapte in de auto, gaf de buitenthermometer -7°C aan. Lekker warm! En 't is er niet op gebeterd op weg naar 't werk.

Gelukkig kreeg ik mijn auto gestart... Want vanmiddag was ik de krant aan 't lezen op Tinternet en daar stond een foto van een ondergesneeuwde auto met als kop "Auto's starten niet na barkoude nacht". Ik vind zo'n artikels op Tinternet GE-WEL-DIG! Vooral het feit dat de mensen daarop kunnen/mogen reageren. Daarvoor alleen al lees ik op Tinternet de krant! Om die reacties te kunnen lezen! Oh my God, zitten daar onnozelaars tussen! Ik lach mij altijd een kriek bij het lezen van die reacties en stel mij echt de vraag of er mensen zijn die zo dom zijn... 't Is soms niet te doen. Dan beginnen ze met elkaar ruzie te maken, he... En er zijn veel mensen die niet weten waar ze over spreken.

Liefs,

Me die onnozele reacties op de artikels super vindt en de mensen van achter haar computerscherm durft uitlachen. Gewaagd, he?

The One Where I Posted On Facebook

Vorige week vrijdag zijn we gaan eten met die vrienden van ons die op vier maanden zwangerschap nog een miskraam te verduren kregen.

We hebben eerst over koetjes en kalfjes gebabbeld. (Het was lang geleden dat we ze nog gezien hadden dus we hadden nog veel bij te praten.) Pas na 't hoofdgerecht heeft 't Ventje zijn stoute schoenen aangetrokken en gezegd dat we iets te vertellen hadden, maar dat het voor hen misschien niet zo tof zou zijn. Hij heeft dan verteld dat wij mama en papa gaan worden.

We zagen wel aan 't meisje haar reactie dat ze eventjes verschoten was, maar nadien zei ze mij: "Ik ben blij voor jullie en je kan er ook niets aan doen, natuurlijk." We hadden wel de indruk dat de mannelijke helft van dat koppel er beter mee omkon. We weten niet wat er in hun hoofd afspeelde natuurlijk. Maar ik ben blij dat ze 't van ons hoorden (en zij ook) en ik ben blij dat ze 't weten. Voor de rest van haar "Jij kan er ook niets aan doen" lig ik eerlijk gezegd niet wakker. Naar ons gevoel hebben we er ook lang genoeg op moeten wachten. Anderhalf jaar (is voor sommigen misschien niks, maar voor ons al lang genoeg). Er is niemand die ons dit geluk nog zal afnemen.

De dag nadien - afgelopen zaterdag dus - zat ik exact in de helft. Ik was 20 weken zwanger. Ik heb dan maar op facebook geschreven dat ik halfweg ben. Dat binnen vier maand en een half onze eerste spruit wordt geboren. Ik zag zoveel van mijn "vrienden" een foto posten van hun echo (zal ik jamais doen) of aankondigen dat ze binnenkort een nieuwe koosnaam krijgt, namelijk 'mama' en dat ze net 9 weken zwanger is.

Uiteraard heb ik er positieve reacties op gekregen! En zo heb ik ook iedereen in één keer kunnen bereiken. Want een sms sturen naar heel je telefoonboek met de melding "Wij worden mama en papa". Sorry. Facebook is gewoon goedkoper. *knipoogt*

En zo weet heel de wereld het. Maar dat maakt mij niet uit.

Ik ben gelukkig. 't Ventje is gelukkig.

En dat is al wat telt.

Liefs,

Een gelukkige Me.

The One Where I Feel Like An Alien

Sinds gisteren voel ik me een echte Alien, in mijn gedachten.

Morgen ben ik exact 20 weken zwanger. Wil zeggen dat ik halfweg ben. Het is al een paar dagen dat ik kleine luchtbelletjes voelde die wat groter werden. Maar gisteren heb ik voor de eerste keer echte stampjes gevoeld. Vandaag ook weer.

En dat doet me denken aan een SF-film met een buik waar handen en voeten doorkomen (zo door de huid. Dus de huid neemt de vorm aan van een armpje met een handje.)

Ik vind het wel een zalig gevoel! Nu wordt het echt concreet! Elke keer als ik een stampje voel, dan krijg ik zo'n debiele grijns op mijn gezicht.

Vanavond gaan we eten. Met een bevriend koppel. 't Jammere is dat zij eind september bij ons thuis zijn geweest en ons toen gezegd hadden dat ze acht weken zwanger was. Jammer genoeg heeft ze op vier maanden zwangerschap nog een miskraam gekregen. Vanavond zien we hen. Hopelijk gaan ze content zijn voor ons... Want ik denk niet dat ze het al gehoord hebben. (Zoals je misschien weet, heb ik nog geen 'aankondiging' op Facebook gezwierd. Misschien morgen. Gewoon het volgende: "<naam> is halfweg!" Ik zie nog wel.)

Liefs,

Me met de stampjes in de buik.

The One With the Senior Sitting

Ik zal eventjes het verhaal van de Oma van 't Ventje schetsen, zo kunnen jullie zich een beter beeld vormen en jullie beter inleven.

Een jaar of zeventwintig geleden werd mijn Schoonmama zwanger van mijn Ventje. Toen zij zeven maand zwanger was, is haar man - de papa van mijn Ventje - het afgetrapt. Waarom of hoe, daar weet ik het fijne niet van, maar dat hoeft ook niet. Het zijn uiteindelijk mijn zaken niet, he.

Toen ze acht maand zwanger was, is ze met een keizersnee bevallen van mijn Ventje. Hij lag omgekeerd. Zijn voetje was al geboren toen ze hem er via die snee hebben uitgehaald. Hij heeft nog een maand in de couveuse moeten liggen.

Toen mijn Ventje 21 was, ging hij samenwonen met zijn toenmalige vriendin. Hij heeft altijd met zijn mama in hetzelfde huurhuis gewoond. Omdat zijn mama vond dat hij niet te veel huur moest betalen, omdat ze toch nog altijd alleen was, omdat haar mama alleen was en niet meer zo goed te been, heeft mijn Schoonmama besloten om uit het huurhuis te gaan en bij haar eigen moeder in te trekken.

Uiteindelijk heeft dat samenwonen van mijn Ventje met zijn vorige vriendin niet lang geduurd. Zijn mama is nooit terug naar het huurhuis gegaan. 't Ventje woonde daar dus alleen. Zijn mama is altijd bij haar mama gebleven.

Met de Oma van 't Ventje ging het "van kwaad naar erger". Ik weet ook wel dat dat erger klinkt dan het is, maar echt goed is ze nooit meer te been geweest. Sinds de laatste keer dat ze in 't ziekenhuis heeft gelegen, is het met de Oma van 't Ventje er nog erger op geworden. Tegenwoordig leeft ze in het verleden. Ze denkt dat haar dochter die bij haar inwoont haar moeder is. Ze vraagt zich af hoe 't met haar vader is, of diene mens nog leeft. Ze kan helemaal niet meer uit of in bed. Eten doet ze ook amper.

Zaterdag werd mijn Schoonmama uitgenodigd op een verjaardagsfeestje. Omdat ze haar moeder niet alleen kan laten, heeft ze aan ons gevraagd om op haar te gaan letten. We hebben dit dan ook met het grootste plezier gedaan. Aangezien mijn Schoonmama heel haar leven 'on hold' zet, mag zij toch ook eens haar gedachten verzetten zeker?

Toen de Oma van 't Ventje lag te slapen, voelde ik mij alsof ik ging babysitten - zoals vroeger. Kindjes in hun bed? Ikke in de zetel naar TV kijken en een klein knabbeltje bij de hand.

Enfin, mijn Schoonmama is gaan kijken naar een rusthuis. Maar ze heeft het er moeilijk mee. Ze vindt het aanvoelen alsof ze van haar moeder vanaf wil. Of ze haar wil wegsteken.

Alles zal vroeg of laat wel op zijn pootjes terecht komen zeker?

Liefs,
Me wiens hart breekt als ze haar Ventje bij zijn Oma ziet zitten die eigenlijk niet meer 'in het heden' leeft...

The One With the First Birthday

Hoe kon ik dit nu in stilte laten voorbijgaan!? De eerste verjaardag van mijn blog. Op 5 januari 2011 heb ik mijn eerste berichtje gepost.

Daarnet heb ik het nog eens nagelezen. Hopelijk schrijf ik intussen al iets vlotter en beter... Al doende leert men, zeggen ze.

Ik schrijf wat ik denk en meemaak, maar omdat mijn leven voorlopig over relatief veel rozenblaadjes is gelopen, valt er niet veel spannends te vertellen.

Het zijn gewone dingen. Van een gewoon meisje en haar lief. En aan mijn volgers te zien (23 zijn het er, volgens de 'backstage') valt dit wel in de smaak. (Meer volgers zijn altijd welkome, he! Dan kan ik misschien opnieuw een Give Away organiseren. Voor dat boek 'Kinderkleding maken'. Het ligt nog altijd in mijn boekenkast...)

Als ik dit fotootje bekijk van deze cupcake, dan denk ik eraan dat ik dat ook wil kunnen maken. Ooit stond er op de achterkant van een Libelle een recept voor cupcakes en voor de topping! Ik ga dit binnenkort eens proberen. Want waar we ook al uit zijn - en dat was zo nog voor ik zwanger was - is dat we onze Juul gaan laten dopen en dan wil ik cupcakes!

We zijn niet katholiek. We gaan niet naar de kerk. Maar we willen graag 'officialiseren' wie er meter en peter zijn. Ikzelf ben meter van een niet-gedoopt kind. 't Ventje is peter van een gedoopt kind. Veel verschil zit er niet in, waarschijnlijk. Maar als ze me beu zijn als meter, kunnen ze mij buitengooien. Een dooppeter is al wat moeilijker, denk ik. Hoewel ik hier verder nog nooit over heb nagedacht wegens geen-zin-noch-aanleiding voor. Maar stel nu dat er iets gebeurt met de ouders van mijn metekindje, wie gaat haar dan opvangen? Waarschijnlijk zullen de grootouders hier beroep op doen en worden de meter en peter vergeten, hoewel het hun (die van de meter en peter) taak is.

Ik zie 't al helemaal voor mij! Een doopfeest én babyborrel in één. Goed weer, een schattige baby die niet moeilijk doet, mooie kleren, een superfiere oma en opa, meter en peter en ouders van de baby natuurlijk... 't Ventje wil dit scheiden. Maar dat zien we nog wel. Zolang ik mijn cupcakes kan maken, kan 't mij allemaal niet schelen. *knipoogt*

Er zijn nog zoveel dingen die ik jullie zou kunnen vertellen. Mijn dromen. Mijn ideeën over 't één en ander. Ik heb nog tijd zat om dit allemaal neer te pennen. En vroeg of laat kennen jullie mijn idee over alles!

Liefs,

Me die nog veel wil vertellen maar haar blogjes meer wil spreiden en er nog veel jaartjes wil bijdoen!

The One With the New Year

Eerst en vooral wil ik iedereen een zeer gelukkig, gezond en liefdevol 2012 toewensen! Ook wens ik jullie toe dat al jullie dromen en wensen in vervulling mogen gaan!

Voor de rest ga ik ook een beetje bijpraten, want het is al beschamend lang geleden dat ik nog een berichtje heb gepost! Mijn excuses daarvoor.

Thuis is er niet zo heel veel gebeurd. De zwangerschap gaat gestaag verder. Van Sinterklaas had ik een Angelsound gekregen en regelmatig (lees: wekelijks) luisteren we eens naar 't kloppend hartje. 't Is nog altijd zo onwezenlijk! Ik weet dat er een babietje in mijn buik groeit. Ik heb het hartje al horen kloppen. Ik heb het zelfs al gezien - onze Juul - maar toch is het nog niet echt doorgedrongen precies... Zal wel komen ne keer we aan de baby-uitzet gaan beginnen. 

Tussen mijn vorig blogje en de feestdagen, hebben we toch al één knoop doorgehakt wat onze Juul betreft. We hebben beslist wie we als meter en peter willen hebben. Op Kerstavond hebben we aan mijn broer een chocolade tablet gegeven met op de wikkel 'Wil jij mijn peter zijn?' en er zal ook een mannetje van lego bij met op het magneetje dezelfde tekst. Hij was eigenlijk wel verschoten en ik ken hem, dus ik heb hem gezegd dat hij niet direct moest antwoorden, maar nog geen vijf minuten later heeft hij gezegd dat hij dat wel wil zijn. Op Kerstdag hebben we eenzelfde cadeau gegeven aan de zus van 't Ventje, maar dan met Meter he. Zij heeft ook direct 'ja' gezegd.

Voor de rest gaat het hiet zijn gewone gangetje. De oma van 't Ventje is echt niet goed. Ze beleeft alles alsof het dertig jaar terug in de tijd is. Ze denkdat dat haar dochter (mijn schoonma) die bij haar inwoont haar moeder is, en niet haar dochter. Wel herkent ze ons nog. Maar ze gelooft niet dat ze thuis is. Ze kan niet meer uit haar bed. Er is een ziekenhuisbed in plaats van haar gewoon bed gezet. Dus ja... 't Gaat niet zo goed met haar. Op Nieuwjaarsdag reden 't Ventje en ik naar huis en hij zei "Ik denk dat e 't niet lang meer zal  trekken.". Wat moest ik daarop antwoorden? Ik heb maar niks gezegd...

Gisteren zijn we naar koetsen en slaapkamertjes gaan zien. Jammer genoeg geven ze daar geen grote solden op. Maar we hebben ons gedacht gezien van koets. Van kamertje zal ook wel lukken. Volgend weekend gaan we al eens informeren voor een geboortelijst bij Dreambaby.

Vandaag heb ik al de kerstversiering afgebroken. 't Is hier kaal. Straks - na 't veldrijden - nog 't laatste opruimen en met nat kuisen. Dan kunnen we weer relaxen.

En zo gaat het leven voort...

Een nieuw jaar. Een nieuwe begin. En het voornemen om minstens één keer in de week een blogje te posten! Hopelijk val ik in juni niet stil...

Liefs,
GeSa die blogjes gaat bijlezen tot 't veldrijden gedaan is.

The One With the Baby

Het is hier al een tijdje stil, maar dat komt omdat ik de laatste tijd doodmoe ben en elke vijf minuten rust goed kan gebruiken. Mijn lichaam is dan ook geweldig hard aan 't werken tegenwoordig.

In juni volgend jaar komt er een Mini-We op de wereld! (Als alles even goed blijft verlopen natuurlijk.)

Gisteren hebben we de nekplooimeting gehad. We hebben gemerkt dat 't al een koppig kind is. Hij (onze Juul) lag niet goed waardoor ze (de dokteres) niet kon meten en hij weigerde zich te draaien. Uiteindelijk is het dan gelukt. Alles is in orde. Hij heeft twee handjes en twee voetjes en is 6 cm groot. Nu heeft hij dus vanaf morgen nog 27 weken om 44 cm te groeien.

Natuurlijk zijn wij héél blij, want we hebben er anderhalf jaar op gewacht en gehoopt. En dat is nog niks vergeleken met sommige anderen. Maar toch.

Dus: als alles goed blijft lopen, worden Me, Myself and we binnen een goed halfjaar papa en mama.

Liefs,
Me en Mini-We.

The One With the Give Away



Hier is hij dan... Mijn langverwachte Give Away!

Aangezien ikzelf nogal graag rondsnuister op die knutselblogs en ik deze boeken thuis heb liggen maar er eerlijk gezegd niets mee doen, dacht ik: ik maak er iemand anders gelukkig mee!

Hoe gaat deze Give Away te werk?

Het eerste boek 'Creatieve Vrijetijdsbesteding' wordt verloot bij 20 volgers.

Het tweede boek 'Zelf Kinderkleding Maken' wordt verloot bij 40 volgers.

Wat moet je doen?

1) Volger zijn of worden.

2) Een reactie plaatsen + link naar jouw blog (zodat ik bij jou ook kan komen lezen/volgen indien ik dit nog niet doe.)

Hier zal geen einddatum op staan omdat ik met aantal volgers werk.

Veel succes allemaal en tot blogs.

Liefs,
Me die hoopt dat ze snel twee mensen gelukkig kan maken.

PS: Jullie mogen ook altijd reclame maken door op jullie blogje een link te zetten naar mijn blogje (of deze Give Away).

PPSS: Dit bericht blijven bovenaan staan tot na de Give Away. Nieuwe berichten staan hieronder.

The One With the Hospital

't Is schandalig lang geleden dat ik nog iets geschreven heb. Ik weet het.

Maar er is zoveel gebeurd ondertussen!

't Ergste nu is dat de oma van 't Ventje in 't ziekenhuis ligt. Ze is volledig aan 't flippen (om 't zo uit te drukken). Ze weet niet meer waar we wonen. Ze weet niet meer wie haar kleinkinderen en achterkleinkinderen zijn (hoewel ze de namen nog kent, zenne. Maar niet meer de 'link' tussen de familieleden.) Ze is er 85. Dat is al een mooie leeftijd, maar toch. We willen ze nog niet kwijt, he.

Mijn schoonmama ging touwens vandaag contact opnemen met een rusthuis bij hen in de buurt. Ze kan onmogelijk voor haar moeder zorgen. Zoals zij nu is! Ze is boos op iedereen. Ze gelooft niet dat ze in 't ziekenhuis ligt. Ze denkt dat we allemaal liegen dat we zwart zien. Mijn schoonmama en 't Ventje zien er wel vanaf, zenne. Ze (de oma) is 'ondankbaar'.

Enfin, het zou plezanter kunnen zijn ten huize Me, Myself and We. Nu moet ik 's avonds vanalles uit mijn mouw schudden om klaar te maken voor 't eten wat ook nog eens snel klaar moet zijn. Ik denk dan vooral aan balletjes in tomatensaus, vol-au-vent, nasi goring... Ook heeft 't ventje 's avonds nood aan een knuffel en babbel. En ja, de rest van 't huishouden blijft dan al eens liggen...
Zijn er misschien nog andere dingen die we snel kunnen klaarmaken?

Liefs,
Me die ook wel met de oma van 't Ventje inzit.

The One With the First Winner

 21 volgers. Dit zijn er dus 20 (+ 1). Tijd dus om mijn eerste boek 'Creatieve Vrijetijdsbesteding' te verloten.

10 reacties (excl. die van mijzelf) wil dus zeggen tien namen. Deze heb ik eerst op een papiertje geschreven.

Deze papiertjes heb ik opgeplooid en goed gemend.

Hier heb ik zelf één papiertje uit getrokken (bij gebrek aan een onschuldige kinderhand. Mijn handen zijn ook onschuldig.)









En zodus is Sahara Kids de winnaar van dit boek! Proficiat!
Mail je me je adres door? Dan stuur ik het boek per post naar je op!

Nog 19 volgers en ik verloot het tweede boek. Uiteraard neem ik deze tien eerdere reacties dan ook mee.

Veel succes allemaal. Maak maar veel reclame.
En hopelijk tot snel.

Liefs,
Me die gelukkig is met haar 21 volgers en jullie hierbij al bedankt voor jullie interesse.

The One With Our Love Nest - Part 6

Hierbij een update van hoe ons huisje er nu uitziet. Alles uitgepakt en quasi alles opgeruimd (op een paar kleine dingetjes na, maar 't is ons - hopelijk - vergeven...).

Het kleinste kamertje.

 De hal.

De woonkamer / keuken. 

De traphal. 

De nachthal.

 De logeerkamer.

 Het bureau.

Onze slaapkamer. 

Het is ook nog niet geschilderd. Maar dat is nog niet voor direct ook niet. We gaan eerst alles goed laten uitdrogen. Na de twee housewarmings (we hebben er één voor familie, één voor vrienden. Anders is het in één keer véél te véél volk.) gaan we onze trap vernissen. Easy en op 't gemakje. Eerst de trap naar de zolder. Nadien de trap tussen het gelijkvloers en het eerste verdiep. Als de trap klaar is, gaan we beginnen aan de binnendeuren. Maar eer we kunnen vernissen en schilderen, moeten we alle kleine nagelgaatjes gaan dichtmaken met houtpasta. En ik kan je verzekeren, het zijn er veel!

Enfin, jullie zijn weer even terug mee wat betreft ons huisje. (De foto's werden vandaag genomen.) Dus momenteel zijn we eventjes uitgepraat. Tenzij de gordijntjes worden opgehangen enzo, dan zien we het hier ook weer direct veranderen. Er hangen er al wel op, maar we zijn nog aan het wachten op onze verticale lamellen en op de bevestigingshaken voor onze vouwgordijntjes.

We hebben onze bezigheid nog, denk ik.

Liefs,
Me die sebiet boodschappen gaat doen voor de eerste housewarming (nog geen eten, geen paniek) en daarna gaat werken.

The One With Flair

Dinsdag is 'boekskesdag'. Ik heb 'n abonnement bij De Flair en elke dinsdag valt ze trouw in mijn bus. Elke dinsdag heb ik iets om naar uit te kijken. (elke avond kijk ik uit naar het moment waarop 't Ventje thuiskomt, maar dit is toch niet te vergelijken...)

Maar jammer genoeg laat mijn overvolle agenda het niet meer toe om ze van voor naar achter letter per letter te lezen... (Vroeger deed ik dat op het toilet. Maar nu we verhuisd zijn, heb ik geen zin om dat nieuw kamertje direct te laten volliggen met rommel. Want laat ons eerlijk zijn: één boekje op het vuilbakje worden er rap twee en meer. Dan krijg je dat vuilbakje niet meer open om de lege WC rol weg te gooien. En die boekjes beginnen dan ook te krullen omdat die niet helemaal ondersteund worden.)

Goede voornemens mag je altijd maken, vind ik. Niet alleen maar op 1 januari. Gisteren ben ik 26 geworden. Tijd voor een voornemen om vanaf mijn 26ste te doen. Mijzelf "verplichten" om dinsdags te genieten van De Flair en een snoepje.

Aangezien ik een strikt dieet wil volgen maar ik mezelf ken en vrees dat ik dat niet volhou, kan ik mijzelf toch één 'uitschuiver' per week toestaan zeker?

Wat ik wél altijd lees en quasi onmiddelijk, tijd of geen tijd, is "Hé, het is OK". Hoe geweldig is die rubriek niet!? En hoe dikwijls herken ik mezelf erin. Soms zou ik ze willen uitknippen en er een collage van maken. Maar ook hier speelt weer die 'te weinig tijd' een rol. Hoewel ik - nu we verhuisd zijn - hier wel een plaatsje voor wil voorzien in ons Kleinste Kamertje. In plaats van een hele bibliotheek kan ik er toch een beetje lectuur hangen zeker? Met wat houdt een mens zich anders bezig tijdens dat tijdverdrijf?

Enfin, aangezien het dus gisteren mijn verjaardag was en ik door een onverwacht feestje niet hebben kunnen genieten van Mijne Flair, ga ik dat nu doen se.

Liefs,
Me die zich een uurtje gaat afsluiten van het huishouden.

The One With the Housewarmingparty

Binnen twee weken is het zover. Dan geven we onze Housewarmingparty voor onze familie. De week nadien geven we er één voor vrienden.

Vanaf 15uur staat onze deur open. De uitnodigingen zijn de deur uit. Dus nu is het wachten op de bevestigingen.

We hebben nog een beetje werk. Altijd hetzelfde dat blijft liggen. Ahja, want ons dagelijks huishouden kunnen we ook niet negeren natuurlijk.

Maar tegen zaterdag 24/09 zouden onze vouwgordijntjes moeten ophangen. Zouden alle kamers grondig gekuist moeten zijn. Zouden de ramen gekuist moeten zijn. Zou alles spic en span moeten zijn. Zou ik wat cakes willen bakken. (Ik ben van plan om er gewone te bakken, maar om sommigen in twee te snijden in de lengte en daar confituur tussen te smeren. Zou dit een goed idee zijn? Zo geraakt mijn confituur ook eens op natuurlijk...) Ik wil sangria gemaakt hebben (met vers fruit), ik wil frisdrank hebben koud staan. Ik wil tafels met de mise-en-place (bekertjes voor drank, servietjes voor de cake, of zou ik bordjes gaan kopen?). Ik wil genoeg zitplaatsen voor iedereen. Ik wil kommetjes met chips verspreid over gans onze living.

En 't ventje? Die doet wel wat ik hem vraag...

Ik ben wel aan het nadenken voor een 'aandenken'. Hebben jullie misschien een idee wat we als 'aandenken' en 'bedankje' kunnen meegeven met de gasten?

Enfin, we hebben nog veel werk, maar ik doe het supergraag! Natuurlijk volgen er later foto's. Zowel van ons huisje, als van ons feestje.

Liefs,

Me die jeukende vingers heeft en eigenlijk wel wil dat het morgen al 24/09 is en jullie bij dezen al bedankt voor de tips en adviezen voor een vlekkeloze housewarming.

The One With Our Love Nest - Part 5

Voilà se. We zijn helemaal verhuisd. En dit is mijn eerste blogje vanuit ons liefdesnestje! Joehoe!

Deze week hebben we nog een weekje verlof. We zijn 't laatste aan 't opruimen, uitpakken, kuisen... En dan zitten we helemaal op onze plek. (Als alles af is, behalve het schilderen, zullen er foto's van de binnenkant volgen.)

Zoals jullie misschien kunnen zien - of niet, ik weet het niet - is onze voortuin ook al aangelegd. Op die manier konden we relatief proper verhuizen. Ik ben wel content dat 't zo schoon is, want 't is echt één modderpoel voor onze deur als 't geregend heeft. En dan heb ik niet 't gevoel dat ik voor niks sta te kuisen.

Morgen gaan we naar het gemeentehuis. We gaan onze adreswijziging doorgeven. (Ojee, en die papieren met de codes van onze paspoorten zitten nog goed weggeborgen... Hopelijk heb ik mijn code niet veranderd, want anders weet ik het niet meer en moet ik wéér een nieuwe pas kopen...)

Enfin, nog veel werk te doen dus ik stop dit blogje nu al. Anders gaat het nog langer duren eer ik foto's kan posten.

Liefs,
Me die er weer stevig gaat invliegen.

The One With the Sweet Coffee

Zeg eens eerlijk: wat is het eerste waar jullie aan denken bij de woorden "Sweet Coffee" ?

Vroeger dacht ik dan ook aan een tas koffie. Maar sinds een paar jaar denk ik aan een muziekgroepje.

Ik ben een drietal jaar geleden (in 2008, ergens tussen september en november) met een heel goeie vriendin naar een optreden van Sweet Coffee geweest. Het zal rond mijn verjaardag geweest zijn, want ze heeft me toen de CD cadeau gedaan die ze daar verkochtten.

Vanmorgen was het weer superslecht weer toen ik naar het werk vertrok. Bliksemen, regenen, gieten... Alles was aanwezig. Maar blijkbaar doet mijn auto zeer raar als die in water rijdt (er stond vanmorgen weer ongelooflijk vee lwater op de baan). Dan heb ik namelijk geen ontvangst meer om radio te kunnen lijsteren, blijkbaar. Ik heb dan maar mijn CD'tje van Sweet Coffee opgezet en ernaar geluisterd. Elke keer als ik ernaar luister, denk ik aan die goeie vriendin.

Hebben jullie dat ook, dat jullie bij bepaalde liedjes aan iets of iemand moeten denken?

Ik heb namelijk nog zo'n liedje... Elke keer als ik het op de radio hoor, zet ik het luider en blijf ik eventjes stilstaan. Ik doe dan zelfs "SSSjjjttt" tegen 't Ventje. Het is een liedje van Kings of Leon (maar ik ben de titel vergeten, ik denk 'Use Somebody', of zoiets? ) dat afgespeeld werd op het moment dat ik naar de dooskist stapte van een klasgenootje van in de lagere school. En elke keer als ik dat liedje hoor, ben ik blij dat ik er nog ben en denk ik: carpe diem.

Liefs,

Me die zot is van "Head over Heels" van Sweet Coffee en "Use Somebody" (als de titel juist is) van Kings of Leon.

PS: Internet zal thuis maandag in orde gezet worden. 't Zal dus een weekend weer zeer stilletjes worden op blogvlak. Maar daarna ben ik hopelijk weer helemaal terug.

The One Where the Times Flies

Ohla! De 16de was vorige week dinsdag. Ik was er écht heilig van overtuiged dat ik vorige week nog tijd zat had om mijn Give Away te lanceren. Bummer... It didn't happen... Ik zal jullie met plezier uitleggen waarom niet, maar ik ga mijn niet verontschuldigen, want dit is mijn blog en ik doe hier wat ik wil. Nah! Maar ze komt nog wel! Dat beloof ik jullie!

Dinsdagavond had ik in het Gentse een afspraak. Daarna ben ik dan in ons nieuw huisje gestopt om daar te gaan kuisen, want 't Ventje had niet beter gevonden dan zaterdag de 20ste de grote stukken te verhuizen (Lees: alles of niks.) Woensdagavond ben ik ook nog gaan kuisen. Nadien ben ik gaan helpen inpakken. Donderdag en vrijdag hebben we ook nog ingepakt.

Zaterdagochtend om 8uur stonden mijn ouders en de beste vriend van 't Ventje voor de deur. Er werd eerst een tas koffie geschonken en een koffiekoek gegeten. Nadien werden er dozen ingeladen. Mijn zus en schoonbroer kwamen ook nog af en die begonnen de meubels in te laden. Ik ging met mijn mama nog gauw te voet naar de winkel achter brood om 's middag pistoletjes te kunnen smeren. Eer dat we bij ons terug de straat in wandelden (we waren echt niet lang weggebleven), stond iedereen al klaar om te vertrekken met gevulde auto's. We zijn dan de eerste keer naar ons nieuw huisje gereden.

Alles werd uitgeladen en in de juiste ruimtes gezet. Toen alle auto's leeg waren, zijn mijn mama en ik achter gebleven. We zijn de kasten beginnen afwassen. Vloeren waar de kasten op moesten gekuist. Dozen beginnen uitpakken. Ik had ook al een afwasmachine met servies, tassen en glazen opgezet (nu we er één hebben, kan ik er maar beter van proifteren). Mijn mama en ik hadden ook koffie gezet en pistoletjes gesmeerd.

Toen iedereen terugkwam, werd eerst nog alles uitgeladen. Nadien hebben we buiten - op de vensterbank - gezeten om ons middageten op te eten en iets te drinken. Mama en ik zijn wéér achter gebleven om alles af te wassen en al dozen uit te pakken. Anders blijft dat toch staan, volgens haar (en ik kan nu al zeggen dat ze gelijk heeft...). De rest is nog één keer over en weer gereden.

's Avonds zijn we dan frietjes gaan halen die we samen hebben opgegeten. Iedereen is naar huis gegaan tegen 9uur. 't Ventje en ik hebben niet veel meer gedaan. We waren kapot.

Zondagmorgen om 7uur was ik al terug wakker door het licht dat binnenkwam (ik kan niet slapen zonder superverduisterende gordijnen). 't Ventje zei dat ik nog wat moest proberen slapen maar dit lukte niet. Ik ben dan maar naar beneden gegaan. Ik heb nog een heel klein beetje opgeruimd en ben dan naar brico gereden. We hadden nog 't één en ander nodig. Zo tegen 12uur stonden mijn ouders voor de deur die nog kwamen helpen. Er  werden nog lampen afgewassen en opgehangen. Er werden meubels in elkaar gezet. Er werd geconstateerd dat onze logeerkamer te klein is voor een tweepersoonsbed en een kleerkast. Mijn schoonma is onze 'goeie' wijnglazen komen afwassen om in de vitrinekast incl. licht te zetten. Iedereen was aan het werk en ik? Ik liep er maar overal tussen om iedereen te dirigeren. iedereen deed toen wat hij het beste kon, he. Voilà.

Vandaag zijn we weer woensdag. De living is bijna helemaal klaar. Nog een heel klein beetje deco-rommel die ik moet wegwerken en de tafel leegmaken (dat mottig tafellaken wegdoen). Er moeten nog een paar schapjes, kaders en klokken omhoog gehangen worden. (Maar daarvoor komen mijn oudersvandaag weer af.) En de gordijnen natuurlijk. Maar die zijn nog niet klaar. De boormachines en werkkoffers moeten ook nog uit de living. Dan kunnen de planten verzet worden en is ze helemaal klaar.

De berging staat ook bijna op punt. Nog één kast afwassen en de diepvries uitkuisen. Dan kan alles gestart worden (vriezer, wasmachine - want oh my god - dat is een hoop was die ligt te wachten!). De vestiaire in de inkomhal is ook bijna klaar. Daar is ook nog opruimwerk natuurlijk. Al die schoenen! Al die jassen! Al dat kuisgerief!

De badkamer moet nog in orde gezet worden. Er moet nog wat uitgepakt worden. Het venster moet gekuist worden en daar moet zo'n folie op, precies of het is melkglas.

In de slaapkamer is er nog 1 doos die uitgepakt moet worden. De radiowekkers moeten nog geïnstalleerd worden. En de meubels op hun exacte plaats gezet. 

De bureau moet nog geschikt worden. En de dozen moeten uitgepakt worden. In de logeerkamer moet alles nog in elkaar gezet worden. En uiteraard ook uitgepakt (ik denk trouwens dat al de dozen voor deze kamer in 'den buro' staan...)

Internet werkt nog niet thuis. Vanaf het moment dat dit in orde is, ga ik mijn Give Away er tegenaan smijten. Ongeacht de hoop werk die nog ligt te wachten. Ik heb jullie lang genoeg verwaasloosd. En als alles is uitgepakt en op zijn plaats staat en hangt (ja, ook de gordijnen), dan zal ik ook nog foto's posten. 't is echt mooi geworden! En onze meubels passen er supergoed - vind ik. 

Liefs,

Me die het eigenlijk niet kan geloven dat ze in haar eigen spiksplinternieuw (!!!) huisje is getrokken.  

The One With Mamma Mia

Zaterdagmiddag ben ik met mijn schoonma, schoonzus en 't eerste petekind van 't Ventje naar de musical Mamma Mia geweest in Oostende. Jullie kennen het verhaal wel of niet? Enfin, kort samengevat: op een Grieks eiland gaat er een meisje trouwen. Aangezien ze alleen met haar mama samenleeft en ze haar papa er graag bij zou hebben, heeft ze hem uitgenodigd. Maar het probleem is dat er drie mogelijke vaders zijn. Dus heeft ze drie vreemde mannen uitgenodigd op haar huwelijk en dat levert hilarische taferelen op.

De musical die wij gezien hebben was de orignele (van dit jaar. Ik kan me inbeelden dat er al eerdere producties geweest zijn.) Engelse versie.

Het was tof. Het was mooi. Het was prachtig gezongen. Kortom: ik heb ervan genoten!

Alleen heb ik soms moeite om dat gelukzalig gevoel vast te houden, want ondertussen is het één en al stress geweest bij ons. Ook zijn we allebei redelijk slechtgezind en opgefokt en moe en weten we niet waar ons hoofd staat, dus 't botst af en toe wel eens tussen 't Ventje en mij. We zijn aan het inpakken om zaterdag te kunnen verhuizen. Zaterdag trekken we ons liefdesnestje in. Dus: 't begint te korten.

Liefs,

Me die weinig slaap zal kennen deze week want ze moet inpakken, kuisen, opruimen, weggooien, nog eens kuisen...

PS: De fotootjes van ons liefdesnestje zullen wel volgen. Als ik terug op mijn gemak zit. Want donderdag gaat de laptop weg uit ons huidig huisje, 't weekend zal vol zitten met verhuizen en uitpakken en héél misschien daarna dan. Hopelijk tegen begin september.

PPSS: De Give Away die ik beloofd heb, zal ik nog proberen deze week te lanceren.

The One After the Vacation

Het is weer voorbij, die mooie zomer...

Hoewel... Echt mooi was ze niet te noemen, he. Maar onze vakantie is wel voorbij.

Hierbij een verslagje...

Eerst een situatieschets. Sinds 2008 huren mijn ouders een huisje in de Ardennen waar we met z'n allen mee naartoe gaan. Dit jaar was het het huisje hiernaast afgebeeld, in Rédu (een boekendorpje). Op die manier zien we elkaar eens langer dan drie uur op zondagavond en in feite is dat wel plezant. Het ziet er naar uit dat dit een traditie is die nog lang kan blijven aanslepen. Zeker nu ik 50km van huis ga wonen.

Vrijdag 22/07 zijn we naar de Ardennen gereden. Geen idee meer om hoe laat we daar zijn toegekomen. We hebben daar wel ons avondeten opgegeten en dan gewacht op 't nichtje van 't Ventje. Ze hebben UNO gespeeld tot bedtijd. Ik speelde dat niet zo graag dus heb ik niet meegedaan.

Zaterdag 23/07 zijn we naar de Grotten van Han geweest. We hebben eerst met een treintje het dierenpark bezocht. Daarna zijn we met een tram naar de Grot vervoerd en die hebben we doorwandeld. Een gigantisch grote groep waren we. Dit hebben 't Ventje en ik en 't nichtje van 't Ventje en haar lief gedaan. Onder ons vier. En dat was plezant!

Zondag hebben we met heel de familie, mijn ouders, mijn broer en zus, het lief van mijn zus, mijn ma en opa en 't nichtje en haar lief één van de grootste stuwdammen bezocht. De rondleiding op zich was wel interessant, ware het niet dat de gids zeer slecht Nederlands sprak. En neen, ik heb daar geen medelijden mee. Dat is een tekstje die ze vanbuiten moet leren. Kan toch niet zo moeilijk zijn, of wel? Daarna hebben we met een amfibiebus gereden/gevaren. Tof, jong!

Dinsdag de 26ste zijn we gaan soldenshoppen in Bastogne. Maar voor de rest eigenlijk ook niets speciaals. Ik heb een nief sjakosj nieuwe handtas gekocht.

Donderdag zijn dan 't Ventje zijn petekindje en mijn metekindje op bezoek gekomen, met hun ouders natuurlijk. We hebben 'n beetje gewandeld, maar voor de rest op het terras gehangen. 't Was goed weer. Lilith had wel veel last van huilbuien. We kregen haar helemaal niet kalm.

Zaterdag hebben we de abdij van Orval bezocht. Dat was ook wel leuk. En deze gids sprak wél goed Nederlands. En 't was nog leuk ook. Hoewel ik er nu niet veel meer van weet, maar ja.

Maandag is mijn metekindje terug langsgeweest. Dan zijn we in Bouillon naar een dierenpark geweest. Awel, dat was ook tof! Lilith was toen aangenaam. Ze weende niet te veel, in tegenstelling tot donderdag. En haar mama en papa hebben er ook van genoten en gezegd dat ze tenminste een goeie meter heeft. Dat deed deugd.

Dinsdag zijn we dan op de Maas in Dinant een boottocht gaan maken. Ook toen was het weer goed weer. Ik was verbrand. We hebben drie uur op de boot gezeten en dat was mooi en supergezellig!

Donderdag hebben we de Lesse afgevaren met een kajak. Onderweg zijn 't Ventje en mijn zus van boot gewisseld, want onze lieven zijn wilder dan ons en dat ging beter. We hebben nog al wat afgelachen, zenne.

En vrijdag kwamen we terug naar huis... Na twee leuke weken...

Liefs,
Me die van haar vakantie genoten heeft en er nu weer vollebak tegenaan moet gaan.