Mijn vakantiegevoel #7

Vakantie is voor mij: tijd maken om te experimenteren in de keuken, en dan vooral om chocomousse te maken. Eén van mijn allereerste probeersels ben ik nog niet vergeten, hoor!

Het receptje voor deze chocomousse zal ik jullie ook eventjes meegeven. Ik heb het gevonden bij haar (als ik mij niet vergis). Wat heb je nodig? 200 gr zwarte chocolade, 4 eieren, 110 gr ongezouten boter, 110 gr fijne suiker. Hoe maak je het? Chocolade en boter au bain marie laten smelten. Eierdooiers kloppen met de helft van de suiker (om de chocomousse niet te zwaar te maken, neem er dan maar twee van de vier en goed opkloppen dat het luchtig wordt!). Eiwitten stijfkloppen met de andere helft van de suiker. Eiwitsneeuw eventjes in de koelkast zetten. De gesmolten chocolade eerst mengen met de eierdooiers. Spatel hierna de eiwitsneeuw luchtig door. Giet in glazen en laat nog opstijven in de koelkast. Na een paar uurtjes kan je genieten van overheerlijke chocomousse! (Als je geen ongezouten boter in huis hebt, maar alleen bakboter, kan je dit ook gebruiken, maar  dan moet je suiker toevoegen aan je chocolade om het zout te verzachten.)

Mijn vakantiegevoel is een initiatief van MaMarina.
Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die fier begint te worden op hare chocomousse.

WE 300 - Schakelen

Het lukte haar niet. Absoluut niet. Vertrekken aan rode lichten op een bergop. Hoe doe je dat toch?

“Allez! Trek je handrem op. Je gaat in eerste. Je duwt op je gas en als je  voelt dat je koffer van je auto naar beneden wordt getrokken, dan los je je handrem en ben je  weg zonder achteruit te bollen!”

Pffff… Het lukte haar niet. Absoluut niet.

“Maar allez, hoe komt dat nu dat ik altijd stilval?”

“Omdat je niet genoeg gas geeft. Meer gas geven!”

Ze probeerde het voor de, naar haar gevoel, driehonderdste keer. Weer viel ze stil. Ze begon te wenen, want ondertussen had ze een file van twintig auto’s veroorzaakt. En die stomme L op de achterruit hielp haar ook niet vooruit. Claxonneren en roepen en met hun gebalde vuist schudden, dat konden ze om ter best. Maar een beetje geduld uitoefenen omdat het haar echt niet lukte, neen. Dat konden ze niet.

Toen ze voor de driehondereneerste keer haar ogen had drooggeveegd, begon ze met hernieuwde moed. Handrem optrekken, naar eerste gaan, gas geven en handrem lossen als het licht op groen sprong. Ze had het gevoel dat het haar ging lukken deze keer!

“Ja, ja !!!”

Plotseling schoot de dure en grote BMW die achter haar stond te toeteren haar voorbij. Die moest rechts afslaan en had door zijn blinde woede de overstekende fietser niet gezien.

“Godverdomme! Weer en L’eke, zenne! Waarom laten ze die ook los op de baan?” foeterde hij in zijn achteruitkijkspiegel.

BOEM! KRAAK! CRASH!

“Oh shit! Mijn auto!”

Mevrouwtje werd met fiets en al over de motorkap gekatapulteerd, over de voorruit, over het dak en belandde achter de auto. De dikke BMW reed zonder schaamte maar met geblutste bumper en gebroken voorruit verder.

“Wat moet ik nu doen?” vroeg de leerlingchauffeur.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal schakelen – niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

The One With the Sweet Sixteen

Mijn Ventje is al twee keer peter. De eerste keer werd hij gevraagd om peter te worden toen hij ongeveer twaalf jaar was. Mijn Schoonzus is elf jaar ouder dan wij, vandaar dat zij al kinderen had als hij zelf nog in de lagere school zat. Mijn Ventje is dus peter van de tweede dochter van zijn zus.

Het cadeau

Aangezien de tijd niet blijft stilstaan, zijn we afgelopen maandag haar zestiende (!!!) verjaardag gaan vieren. Waarmee konden we haar plezieren? Met allemaal prullaria... Wat kreeg ze dus van ons? Drie sjaaltjes, zes potjes nagellak en zes accessoires die bij de nagellak passen. Ze was er heel blij mee en heeft er al onmiddellijk één aangedaan om haar verjaardag in stijl te gaan vieren. Kleine meisjes worden groot. Zelf zou ik die prullaria nu nog durven kopen, hoor. Maar dat komt misschien belachelijk over... Ik ben er tenslotte geen zestien meer...

De fotocollage hierboven geeft weer een mooi beeld van een fijne dag aan zee, met familie, lekker eten en drinken, rare en onbeleefde bediening... Onze Kleine Man heeft niet veel geslapen die dag: een uurtje in het naar ginder rijden en een halfuurtje in zijn koets tijdens het wandelen op de dijk. Dus 's avonds in bed hebben we niet te veel werk meer gehad met hem. Zalig, toch?

Liefs,
Me die genoten heeft van lekkere mosselen! Wat eet je anders aan zee?

The One With the Mail

Vorig jaar in mei heb ik jullie verteld over mijn nonkel en zijn operatie. De operatie was geslaagd, maar nu heeft hij toch tegenslag zeker! Het gezwel is terug. Agressiever dan daarvoor. En onmiddellijk ook veel groter en het woekert veel meer.

Een operatie is deze keer geen optie. Er is niet genoeg bot meer in zijn lichaam om zijn oogkas te reconstrueren. Blijkbaar kunnen ze niet tot in de eeuwigheid blijven verder gaan met het wegnemen van heupbot... Ook zit het gezwel al te diep in zijn hersenen om geen schade aan te richten.

Hij wordt nu dus bestraald. Dit zou iets anders zijn dan chemotherapie, maar eigenlijk ken ik het verschil niet. Misschien maar best ook. Door de bestraling is zijn gezicht langs de kant van het gezwel verbrand. Het ziet heel rood. Zijn gehoor langs die kant is hij ook kwijt en zijn zicht langs die kant zal hij misschien ook nog verliezen (dit kan wel een goed halfjaar na het beëindigen van de bestraling pas naar voor komen). Zijn mond is ook verbrand. Al zijn eten smaakt hetzelfde. Hij moet bodybuilderssapjes drinken om zeker niet te vermageren (aangezien hij niet goed kan eten) want zo verliest hij zijn krachten en die heeft hij nu meer dan ooit nodig.

We zien hem niet dikwijls, maar het is niet omdat we hem niet zien, dat we niet aan hem denken. Ik heb hem daarom een ouderwets kaartje opgestuurd. Om hem, mijn tante en neef een hart onder de riem te steken.

Liefs,
Me die hoopt dat het kaartje hem toch een beetje deugd zal doen.

The One With the Apero

 

 

 

Als ons Klein Ventje slaapt, dan doe ik er alles aan om mijn Groot Ventje te verwennen, want laat ons eerlijk zijn: de liefde van de man gaat door de maag!

 

Met wat kan ik hem plezieren? Met salami, kaas, zwanworstjes, toastjes met smeerkaas, toastjes met paté en garnaalstaarten met Aziatische saus. Allez, dat laatste is meer voor mij dan voor hem, maar ik mag toch ook iets hebben zeker?

 

Flesje champagne mag ook niet ontbreken, he.

 

Met mijn vorig blogje 'Kings of Leon' in gedachten, begrijpen jullie wel dat wij regelmatig eens gewoon van het leven genieten. Hoort erbij! Dan klinken we op ons eigen geluk. Meer heeft een mens toch niet nodig om gelukkig te zijn, toch?

 

Liefs,

Me die vanavond nog eens een aperitiefje inclusief hapjes gaat klaarmaken.

The One With the Shoes

Toen Mauro 1 jaar werd (ondertussen ook al een goeie twee maand geleden...) ben ik mezelf gaan laten verwennen bij de schoonheidsspecialiste. Ik wou er beter uitzien dan dezelfde dag een jaar geleden. Dat was nu niet echt behoorlijk moeilijk om te fixen, want ik zag er toen relatief slecht uit.



Net bevallen

Ik ben met de eerste verjaardag van Mauro naar de kapper geweest, heb mijn voetjes onder handen laten nemen (inclusief gelnagels op de voeten), gelnagels op mijn handen. Omdat mijn teennagels zo schoon waren, wou ik eigenlijk sandaaltjes kopen. Maar ik vond mijn goesting niet. Daarom heb ik dan meer peeptoes gekocht. Ook goed, denk ik zo! Maar wat zijn ze hoog! Jawadde! Maar ach: wie schoon wil zijn, moet afzien, he.

Ik ben een schoenenmadam en ik vind niet dat het is omdat ik mama ben, dat ik geen vrouw meer mag zijn, he. Ik werd trouwens onlangs ongemakkelijk op mijn werk omdat er iemand mij gezegd had dat ze mij een MILF vonden. Ik weet nooit om te gaan met een 'compliment' en twijfel er sterk aan dat ik dit zo mag opnemen...

Liefs,
Me die nooit naar het stad kan gaan zonder in een schoenwinkeltje te passeren en er een paar te kopen. Brengt me trouwens op een idee om er eens een collage van te maken, van mijn schoenencollectie...

The One With Kings of Leon

 

 

Toen ik in de lagere school zat, zat er een meisje bij mij in de klas - Evelien - waarmee ik de ene dag de allerbeste vriendinnen was, de andere dag klinkende ruzie mee had. Hoe gaat dat met kinderen?

 

Toen ik in het middelbaar zat, ik denk het derde, kwam Evelien naar de school waar ik ook zat om een andere richting te volgen. We fietsten toen regelmatig samen naar huis, want ik reed in feite voorbij haar huis. Op een dag deed een jongen uit mijn klas een bekentenis, ook op de fiets, dat hij verliefd was op Evelien. Nu weet ik niet meer wat er daarmee gebeurd is... Maar dat doet ook niet ter zake. In die tijd heeft ze me ook willen leren roken. Ik deed maar mee om erbij te horen, maar ik inhaleerde nooit. Zij zei me dat ik aan de sigaret moest trekken en dan ineens denken 'mama en papa zijn daar!' en dat ik dan wel binnen zou trekken. Maar dat is mij nooit gelukt. Achteraf bekeken vond ik dat ook niet zo erg...

 

Ik heb haar jaren niet gezien. We zijn elk onze eigen weg gegaan. Maar op een dag kreeg ik een bericht te horen dat ze een hersentumor had en dat het niet goed met haar ging. Dat hoorde ik ergens in februari 2010. Ze had veel hoofdpijn, is naar de dokter gegaan en na veel onderzoek kreeg ze dit te horen.

 

In mei 2010 ben ik op de tonen van een liedje van Kings of Leon naar haar witte kist gestapt... Ook al had ik ze jaren niet meer gezien, een jonge vrouw van 25 mocht toch niet doodgaan? Ze moest nog aan haar leven beginnen!

 

Vandaag de dag denk ik elke keer als ik dat liedje hoor aan haar en aan het leed dat haar is aangedaan. Elke keer als ik dit liedje hoor, dan kus ik mijn twee handjes want dan ben ik zo gelukkig met het feit dat ik gewoon leef.

 

Liefs,

Me die regelmatig tot het besef komt dat er véél ergere dingen bestaan in het leven dan een kleine tegenslag op het werk.

Mijn vakantiegevoel #6

Vakantie is voor mij: het kind in mezelf loslaten op een speeltuin.

Mijn vakantiegevoel is een initiatief van MaMarina.
Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die gemerkt heeft dat Mauro nog niet zo speeltuin-gezind is.

The One With the Plans

Vandaag een laatste werkdag. Morgen mijn wekelijks vrij dagje en dan een weekje verlof. ZALIG!

Wat staat er al op het programma? Ik zou eerst een vooral moeten blokken en studeren en een taak afwerken. Nog veel werk voor school dus, maar langs de andere kant. Ik heb het al eens geleerd en behaalde toen 2x een 8 op 20, 1x een 7 op 20 en 1x een 9 op 20. Dus helemaal onbekend is de laterie mij niet, maar toch! Ik zal uit mijn pijp mogen komen wil ik een vakexpert worden... Dus dit doe ik dan op alle vrije momenten van mijn aankomend verlof. Of moet ik mijn vrije momenten opvullen met wat er voor de rest op de planning staat?

Morgenvoormiddag komt mijn klein zusje op bezoek. Morgenavond ga ik met mijn mama naar een juwelenavond.
Zaterdagnamiddag ga ik met onze buurvrouw met de fiets naar 't stad om op verjaardagscadeautjesjacht te gaan en om haar terug vertrouwd te maken met de fiets, want blijkbaar valt ze tijdens elke fietstocht wel minstens 1 keer. Zaterdagavond  ga ik dan naar een homeparty bij een vriendin.
Zondag staat er momenteel nog niets op de planning (behalve studeren, he.)
Maandag gaan we een dagje naar zee.
Dinsdag is vrij.
Woensdag is vrij.
Donderdag ook grotendeels, behalve 's avonds. Dan doen we Mauro naar zijn oma en opa en gaan 't Ventje en ik iets gaan eten en nadien naar "The Heat" kijken in de cinema.
vrijdag is vrij.
Zaterdag is vrij.
Zondag is vrij.

Op die 'vrije' dagen, is het de bedoeling dat we ons huisje ook weer helemaal in orde zetten. Wat valt daaronder? Ramen lappen, dweilen, stofzuigen, afstoffen, zolder opruimen, containerpark bezoeken, babykleren sorteren en wegsteken... Zoals jullie zien, zullen we ons niet vervelen. Af en toe is het ook de bedoeling dat we van Mauro genieten natuurlijk...

Liefs,
Me die voor de laatste keer deze week alles gaat geven op haar werk om nadien dubbel en dik te genieten en voor school te kunnen werken (ook daar geniet ik van. Je moet niet vragen hoe groot mijn motivatie is.)

The One With the 300 Words

Ik heb me iets op de hals gehaald... Ik heb mijn allereerste WE300 challenge achter de rug en ze werd blijkbaar gesmaakt. Gelukkig bestaat er in Word zo'n woordenteller. 300 is eigenlijk snel geschreven, maar toch moet je een beetje zoeken met hier of daar een bijvoeglijk naamwoord tussen te voegen of weg te laten om aan dit exacte aantal woorden te komen.

Waarom heb ik me hieraan gewaagd en ben ik van plan dat te blijven doen? Omdat het wel een leuke uitdaging is! Meer informatie kunnen jullie lezen bij de initiatiefnemer http://platoonline.wordpress.com/.

Welke andere reden heb ik nog om hieraan mee te doen? Zoals jullie wellicht weten ben ik naast mijn 4/5 job als credit controller ook nog mama, lief en huisvrouw. Maar daarbuiten ben ik in september vorig jaar ook nog aan studies begonnen. Namelijk aan studies leraar secundair onderwijs via afstandsonderwijs aan de Katholieke Hogeschool Sint-Lieven in Sint-Niklaas. (Een beetje reclame kan nooit kwaad, he. Voor als er nog mensen zijn die hun dromen alsnog willen najagen...)

Ik ben me aan het specialiseren in het vak Nederlands en aanvankelijk combineerde ik dit met Engels. Nu, over Engels, daar valt niet veel over te zeggen behalve: "It was a complete disaster..." en daarmee is alles gezegd. Nederlands daarentegen moet wel lukken. Het is mijn moedertaal en ik denk wel dat ik ze vrij goed beheers en niet al te veel fouten schrijf (typen is iets anders natuurlijk, maar ook dat probeer ik te vermijden.) Daarom dat ik die WE300 challenges wel wil aangaan om mijn schrijfvaardigheid te verhogen.

Ik was zelfs zodanig ver aan het nadenken dat ik dit later - als ik mijn diploma heb behaald - in mijn klas zou integreren. Ik zou een webblog maken, ook een WE300 opdracht geven en een trimester de tijd om te schrijven. Het is dan de bedoeling dat ze dit aan elkaar laten lezen en elkaar verbeteren. Op een bepaalde datum sturen ze alles naar mij door en zal ik dit - zonder zelf nog te verbeteren - op de webblog plaatsen. Wat denken jullie? Zou dit geaprrecieerd kunnen worden?

Ach ach... Zoveel dromen en wilde plannen... Eerst tegen 16/08 mijn taak afwerken van een algemeen vak (voor mijn andere algemene vakken was ik al geslaagd, dus dat leerkracht-zijn zit wel een beetje in mij) en dan op 26/08 mijn herexamen Nederlands.

Het is de bedoeling dat ik zal slagen zodat ik voor Nederlands naar het tweede jaar kan gaan. In september zou ik dan een tweede vak kiezen, maar deze keer zal dat Frans worden. Dit spreek ik toch al dagelijks en ik denk ook niet te slecht, dus dat moet haalbaarder zijn dan Engels.

Enfin, ik heb nog veel werk voor de boeg, maar met de intrinsieke motivatie zit het alvast meer dan snor. Nu nog die exentrieke terugvinden (als in: geen te goed weer meer waardoor ik eigenlijk met Mauro in het ploeterbadje wil hangen) en ik kan er weer helemaal tegen.

Liefs,
Me die nog veel werk te verzetten heeft en daardoor 's avonds te laat in haar bedje kruipt.

The One With the Vacation - week 2

Omdat beelden zoveel meer zeggen dan woorden. (Part II)

 

 

 

Liefs,

Me die van haar vakantie genoten heeft maar met zware benen terug gaan werken is vorige week maandag.

The One With the Vacation - week 1

Beelden zeggen zoveel meer dan  woorden!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Liefs,
Me die met volle teugen genoten heeft van die eerste week verlof.

Mijn vakantiegevoel #5

Ik krijg een instant vakantiegevoel als ik de tijd krijg om te ontbijten. Tijd nemen zou ik altijd kunnen doen door nog vroeger op te staan (dat zou dan halfzes zijn...) maar tijd krijg ik doordat het nu een kalme periode is op de baan en ik veel minder file heb om naar het werk te rijden  waardoor ik later kan vertrekken en toch nog op tijd op het werk kan zijn.

Mijn vakantiegevoel is een initiatief van MaMarina.
Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die door het mindere verkeer tijd heeft om te ontbijten voor ze naar het werk vertrekt.

WE 300 - Boeien

"In de supermarkt kwam ik Suzy tegen, een oude schoolvriendin. Jaren is het geleden dat ik haar nog gezien heb! Ik vroeg haar dus hoe het haar tegenwoordig verging en ze begon me in geuren en kleuren te vertellen over haar schattig zoontje Jack. Die zat op haar te wachten in de auto. Heb je trouwens gezien hoe warm het was vandaag! Het was om dood te vallen van de hitte. Ik fronste dus mijn wenkbrauwen maar ging toch door met mijn boodschappen. Ach: iedereen doet toch zijn zin zeker? Wie ben ik om commentaar te geven of om het mij aan te trekken? Het was mijn kleine niet. Ze zal wel weten wat ze doet zeker?”

“Hmmm….” Knikte hij afwezig maar gaf toch de indruk dat hij luisterde.

“Toen ik buitenkwam uit de supermarkt, kreeg ik een slag van de hamer. Zo warm! Ongelooflijk! De mevrouw die na mij buiten kwam zei ‘ze hebben precies de oven toegedaan’. Zo warm! Toen ik de hoek omging om naar de auto te gaan, zag ik drie politiewagens staan. Ik vroeg mij al af wat ze daar deden maar ik durfde niet gaan kijken…”

‘Tiens, tiens, en dat voor iemand die anders niet rap genoeg haar neus in iemand anders zijn zaken kan steken…’ dacht hij denigrerend.

“Ik heb dan maar de boodschappen ingeladen en ben naar huis gekomen om nog wat tijd met jou door te brengen, he, schat. Lief, he?”

“Sjjjt!” riep hij.

Op TV: “Nieuwsflash. Vanavond werd op de parking van een supermarkt een kind bevrijd uit een overhitte wagen. De moeder was boodschappen gaan doen en liet het kind zitten. Het kind is jammer genoeg door de hitte overleden.

Mevrouw werd ook stil en met twee keken ze naar de rest van het tragische nieuws.

Doodstil en aandachtig.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal boeien – niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

The One With the Winner

Sorry. Een dag te laat met de bekendmaking, maar eer ik gisteren thuis was, was het al na middernacht, dus de winnaar werd sowieso pas op 02/08 bekend gemaakt. Ik dacht: 'dan kan ik eerst nog gaan slapen, he, seg!' 



Er was eens één wedstrijd met één correct antwoord.

 

Het correcte antwoord was:

 

Er waren drie deelnemers die elk het juiste antwoord hebben gegeven, dus drie winnaars.

Er was jammer genoeg ook maar één prijs.

 

Mijn kans rekenen is nooit zo goed geweest, maar ik denk dat ik de winkansen door de namen van de winnaars vier keer in de pot te steken wel vergroot? Of net niet? Of blijft dat hetzelfde? 

 

 

De namen werden op papiertjes geschreven. Die papiertjes werden dan heel klein opgeplooid. En een onschuldige hand (de mijne) heeft uit die twaalf papiertjes de winnaar getrokken.

 

 

 

Mademoiselle Adinda, proficiat! Mail je me al jouw gegevens eens door zodat ik het nodige kan doen voor je prijs? Bedankt!
Aan de andere twee dames: hartelijk dank om deel te nemen en hopelijk blijven jullie mij een beetje volgen.

Liefs,
Me die blij is dat de  winnaar bekend is en hoopt dat de winnaar ook een beetje blij zal zijn met haar prijs.

Mijn vakantiegevoel #4

Vakantie is voor mij: meloen met parmaham op een stokje, dus beetklaar. Lekker, toch?

Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die in de kleine dingen vakantie voelt.

Mijn vakantiegevoel #3

Een glaasje sangria en tuc-koekjes op een zonovergoten terras.

Meer heeft een mens toch niet nodig?

Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die nog eens gaat nippen van haar sangria. Schol!

The One With the Comptetition

In welk land vond de fopspeen met naam zijn oorsprong?
A) België
B) Frankrijk
C) Denemarken
D) zweden

De winnaar wordt bekend gemaakt op 1 augustus 2013 en krijgt een prijs!

Veel succes!

Liefs, Me.

The One With the Tut

"Ik ga mijn kind proberen opvoeden zonder tut, zoals ikzelf gedaan heb. Ik heb nooit getut als kind! Zalig, toch? Want zo'n foto's van die kinderen met die tut bungelend uit hun mond: ik moet er niet van weten!"

Woorden die ik te pas en te onpas uitsprak aan diegene die het al dan niet wilden horen. Ach...

Tot ik zelf moeder werd. Een keerpunt van jewelste!

Vijf weken is het goed gegaan. Vijf weken zonder tut. De vijf eerste  weken. Maar dan begon Mauro zo vaak te huilen en ik wist niet waarom. Hij had juist gegeten, zijn pamper was juist ververst... Hij had alles wat zijn hartje verlangde. Maar ik legde hem in zijn wieg en hij begon. Ik wist echt niet wat ik ermee moest aanvangen.

Op een dag was mijn mama bij ons op bezoek en ze zei: "Waarom geef je hem geen tutje? Dat zal hem tot rust brengen."

Met tranen in mijn ogen en met het gevoel alsof ik een slechte mama was, heb ik hem toen een tutje gegeven en ik zag hem onmiddellijk kalmeren. Ondertussen is dat gevoel van slechte mama wel verdwenen natuurlijk! Maar die eerste keer was ik echt teleurgesteld in mezelf.

Mauro ging naar de crèche en we moesten tutjes hebben met zijn naam op. We hebben die dan ook gekregen van zijn meter en toch slaagt de crèche er soms in om nog een ander tutje in zijn mond te steken. Maar ach: wat niet weet, niet deert zeker?
Ondertussen heb ik er via een andere website ook nog een setje mogen ontvangen. Via deze website ga ik een Give Away organiseren in de vorm van een 'wedstrijdje'. Vul de quizvraag hiernaast in. De winnaar wordt bekend gemaakt op 1 augustus 2013! De winnaar krijgt uiteraard ook een prijs! Tip: het antwoord op de vraag vinden jullie op de bovenvermelde website.

Liefs,
Me die zich over haar tutjesvrees gezet heeft en nu een wedstrijdje zal organiseren.

Mijn vakantiegevoel #2

Vakantie = felgekleurde teennagels. Teensletsen. Blote benen. 

Liefs,

Me die een beetje van de zon gaat genieten vandaag. Blootsvoets! 

The One With the Nostalgie

De Backstreet Boys (afgekort BSB), ik was er grote fan van - vroeger. Ik kon elk liedje meezingen en elke tekst schreef ik over in de vorm van een liefdesbrief. Ik heb er uuuuuuren over zitten dromen en mijmeren, samen met mijn beste vriendin toen. (Die ik vandaag niet meer hoor. Of af en toe eens, via facebook, maar ik ervaar geen gemis in mijn leven.)

Ah ... Nostalgie ...

Wat was ik jong en onbezonnen. Mijn enige zorg was of Nick (die blonde) wel verliefd op mij zou kunnen worden.

En toen ging ik naar het eerste middelbaar. Nog altijd zo zot van deze jongens. Want zonder overdrijven: ik sta op een klasfoto met een trui aan met de foto van Nick erop... Genant!

Gisteren hoorde ik hun nieuw liedje op de radio en ik dacht 'Als ik thuiskom, ga ik hen eens opzoeken om te zien hoe ze er nu uitzien.' Ben ik daarvan geschrokken, zeg! Vooral van diene Kevin (die met zijn zwart haar). Ahzo lelijk mager dat die geworden is! Ingevallen wangen, bleke huid... Hij ziet er niet gezond uit. Zelfs vies en lelijk.

Liefs,
Me die tot het besef is gekomen dat ze de vijf bandleden nog altijd met naam kent... (Op de onderste foto van links naar rechts: Nick - Howie - AJ - Brian - Kevin)

Mijn vakantiegevoel #1

De zon schijnt. Plonsbadje wordt gevuld. Mauro erin en ik ernaast op het terras met een aperitiefje en boek. Wat moet een mens nog meer hebben om in vakantiestemming te geraken?

Mijn vakantiegevoel is een initiatief van MaMarina.
Meer vakantiegevoelens bij: een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke van Maurik, huisje, boompje, boefjes, Katrientje Vanalles, Pluisje, Tazke en @ Yane.

Liefs,
Me die met volle teugen geniet van dit weer.

The One With the High Score

Mijn rapport was vorige week vrijdag een feit. Ik wist wel dat het beter kon, hoor.

Ik ben bij mijn examen Engels buiten gestapt en ik dacht: "It was a complete disaster ..." Aan mijn punten te zien (zijnde 2/20) bleek mijn gevoel ook te kloppen.

De maandag nadien had ik mijn examen Nederlands. Hier had ik een beter gevoel bij en was ik toch een beetje teleurgesteld door de 9/20... Ik had gedacht dat ik dat onderdeel beter onder de knie had...

Na mijn schriftelijk examen van Nederlands, ben ik naar mijn docente Engels gestapt. Ik heb haar gezegd dat "English not my cup of tea is". Ze beaamde dit. Ik heb haar ook gezegd dat ik mijn mondeling examen niet meer zou meedoen en dat ik in tweede zit ook geen kans meer ging wagen. Ze gaf me gelijk en bedankte me voor mijn eerlijkheid, en ik haar voor de hare. Ze wist me trouwens ook te  vertellen dat ze dit apprecieerde in de afstandsstudenten. Die durven tenminste voor zichzelf en voor de docent toegeve ndat een bepaald vak hen toch niet ligt...

Mijn taak van agogische vaardigheden was redelijk uitgebreid en ik was er te laat aan begonnen, dus die werk ik af tegen 16 augustus. Nederlands ga ik ook met hernieuwde moed helemaal opnieuw leren. Mijn motivatie is nog niet weg, hoor. Integendeel. Ik wil het nog eens zo hard!

Ik ga me nu dus focussen op mijn tweede zit in de hoop dat ik voor Nederlands naar het tweede jaar kan. Dan zou ik met Frans in het eerste jaar willen beginnen. Ik spreek Frans al elke dag dus ik vermoed dat dit haalbaarder moet zijn.

Liefs,
Me die nu haar zoontje naar de crèche gaat brengen, dan boodschappen gaat doen, dan gaat strijken, dan dweilen, dan voor school beginnen werken en dan terug Mauro gaan halen.

The One With Babyday

Mijn beste vriendin (of toch één van mijn beste. Ik heb er namelijk drie - buiten mijn zus.) heeft weer een nieuw idee uitgewerkt. Het is een vrouw die van aanpakken weet!

Ze heeft een webwinkel geopend waar jullie zelf de bijzonderheden mogen gaan lezen. Ik ben alleszins fan!

Ik moet er nu wel bij vertellen dat het niet alleen Babyday is dat ze uit de grond stampt, maar ze koppelt dit ook aan Mommyday. Want de (jonge) mama's mogen ook niet vergeten worden natuurlijk!

Ik zou zeggen: zoek het zelf uit en geniet ervan! Het is echt leuk en redelijk uniek, denk ik.

Liefs,
Me die fier is op haar beste vriendin omdat zij dit allemaal durft.

The One With 'Komen Blog-Nicken'

Komen Blog-Nicken, wat is dat?

Ik denk niet dat het al bestaat...

Wat is dit nu juist? 

Wel, dat wil zeggen dat ik mijn tuintje (in Aalst) ga openzetten voor jullie voor een picknick. We rekenen dan wel op goed weer. Ik zal sowieso al drank voorzien en mooie versieringen. (Eventueel ook nog iets om te eten, maar dat zal van de respons afhangen.)

Jullie daarentegen brengen jullie zelf mee, jullie laptop, jullie fototoestel en een kleinigheidje om te eten. Kinderen zijn ook welkom! In de wijk bij ons is er een leuk speeltuintje. 

Waarom brengen jullie jullie laptop en fototoestel mee? Omdat ik denk dat het leuk zou zijn moesten we algemeen over hetzelfde onderwerp een blogje schrijven met de bijhorende foto's op quasi hetzelfde ogenblik. Zo zullen er verschillende indrukken ontstaan over eenzelfde gebeurtenis. 

Ik ben op het idee van een picknick gekomen omdat dit gisteren door een Vlaamse radiozender werd georganiseerd op het dak van het MAS. 

Persoonlijk ben ik wel benieuwd naar de mensen achter de blogs. Vandaar dit initiatief. 

Ik reken op jullie bijdragen om hier een succes van te maken! 

Liefs, 

Me met het zotte idee.

PS: ik zou dit 'voorstel' willen afsluiten op 30 juni in de hoop dat we dan een datum kunnen prikken en de details kunnen afspreken.