The One With the Vacation - week 2

Omdat beelden zoveel meer zeggen dan woorden. (Part II)

 

 

 

Liefs,

Me die van haar vakantie genoten heeft maar met zware benen terug gaan werken is vorige week maandag.

The One With the Vacation - week 1

Beelden zeggen zoveel meer dan  woorden!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Liefs,
Me die met volle teugen genoten heeft van die eerste week verlof.

Mijn vakantiegevoel #5

Ik krijg een instant vakantiegevoel als ik de tijd krijg om te ontbijten. Tijd nemen zou ik altijd kunnen doen door nog vroeger op te staan (dat zou dan halfzes zijn...) maar tijd krijg ik doordat het nu een kalme periode is op de baan en ik veel minder file heb om naar het werk te rijden  waardoor ik later kan vertrekken en toch nog op tijd op het werk kan zijn.

Mijn vakantiegevoel is een initiatief van MaMarina.
Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die door het mindere verkeer tijd heeft om te ontbijten voor ze naar het werk vertrekt.

WE 300 - Boeien

"In de supermarkt kwam ik Suzy tegen, een oude schoolvriendin. Jaren is het geleden dat ik haar nog gezien heb! Ik vroeg haar dus hoe het haar tegenwoordig verging en ze begon me in geuren en kleuren te vertellen over haar schattig zoontje Jack. Die zat op haar te wachten in de auto. Heb je trouwens gezien hoe warm het was vandaag! Het was om dood te vallen van de hitte. Ik fronste dus mijn wenkbrauwen maar ging toch door met mijn boodschappen. Ach: iedereen doet toch zijn zin zeker? Wie ben ik om commentaar te geven of om het mij aan te trekken? Het was mijn kleine niet. Ze zal wel weten wat ze doet zeker?”

“Hmmm….” Knikte hij afwezig maar gaf toch de indruk dat hij luisterde.

“Toen ik buitenkwam uit de supermarkt, kreeg ik een slag van de hamer. Zo warm! Ongelooflijk! De mevrouw die na mij buiten kwam zei ‘ze hebben precies de oven toegedaan’. Zo warm! Toen ik de hoek omging om naar de auto te gaan, zag ik drie politiewagens staan. Ik vroeg mij al af wat ze daar deden maar ik durfde niet gaan kijken…”

‘Tiens, tiens, en dat voor iemand die anders niet rap genoeg haar neus in iemand anders zijn zaken kan steken…’ dacht hij denigrerend.

“Ik heb dan maar de boodschappen ingeladen en ben naar huis gekomen om nog wat tijd met jou door te brengen, he, schat. Lief, he?”

“Sjjjt!” riep hij.

Op TV: “Nieuwsflash. Vanavond werd op de parking van een supermarkt een kind bevrijd uit een overhitte wagen. De moeder was boodschappen gaan doen en liet het kind zitten. Het kind is jammer genoeg door de hitte overleden.

Mevrouw werd ook stil en met twee keken ze naar de rest van het tragische nieuws.

Doodstil en aandachtig.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord – ditmaal boeien – niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op: http://platoonline.wordpress.com/

The One With the Winner

Sorry. Een dag te laat met de bekendmaking, maar eer ik gisteren thuis was, was het al na middernacht, dus de winnaar werd sowieso pas op 02/08 bekend gemaakt. Ik dacht: 'dan kan ik eerst nog gaan slapen, he, seg!' 



Er was eens één wedstrijd met één correct antwoord.

 

Het correcte antwoord was:

 

Er waren drie deelnemers die elk het juiste antwoord hebben gegeven, dus drie winnaars.

Er was jammer genoeg ook maar één prijs.

 

Mijn kans rekenen is nooit zo goed geweest, maar ik denk dat ik de winkansen door de namen van de winnaars vier keer in de pot te steken wel vergroot? Of net niet? Of blijft dat hetzelfde? 

 

 

De namen werden op papiertjes geschreven. Die papiertjes werden dan heel klein opgeplooid. En een onschuldige hand (de mijne) heeft uit die twaalf papiertjes de winnaar getrokken.

 

 

 

Mademoiselle Adinda, proficiat! Mail je me al jouw gegevens eens door zodat ik het nodige kan doen voor je prijs? Bedankt!
Aan de andere twee dames: hartelijk dank om deel te nemen en hopelijk blijven jullie mij een beetje volgen.

Liefs,
Me die blij is dat de  winnaar bekend is en hoopt dat de winnaar ook een beetje blij zal zijn met haar prijs.

Mijn vakantiegevoel #4

Vakantie is voor mij: meloen met parmaham op een stokje, dus beetklaar. Lekker, toch?

Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die in de kleine dingen vakantie voelt.

Mijn vakantiegevoel #3

Een glaasje sangria en tuc-koekjes op een zonovergoten terras.

Meer heeft een mens toch niet nodig?

Meer vakantiegevoel bij: Katja@Yane, Een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke Van Maurik, Huisje boompje boefjes, Katrientje van alles, Pluisje,Tazke, Dingen die fijn zijn, Janusje, Pienkel, Dragonfly, Elke Jansen, Tina Roelandts, Miss Creatuurtje

Liefs,
Me die nog eens gaat nippen van haar sangria. Schol!

The One With the Comptetition

In welk land vond de fopspeen met naam zijn oorsprong?
A) België
B) Frankrijk
C) Denemarken
D) zweden

De winnaar wordt bekend gemaakt op 1 augustus 2013 en krijgt een prijs!

Veel succes!

Liefs, Me.

The One With the Tut

"Ik ga mijn kind proberen opvoeden zonder tut, zoals ikzelf gedaan heb. Ik heb nooit getut als kind! Zalig, toch? Want zo'n foto's van die kinderen met die tut bungelend uit hun mond: ik moet er niet van weten!"

Woorden die ik te pas en te onpas uitsprak aan diegene die het al dan niet wilden horen. Ach...

Tot ik zelf moeder werd. Een keerpunt van jewelste!

Vijf weken is het goed gegaan. Vijf weken zonder tut. De vijf eerste  weken. Maar dan begon Mauro zo vaak te huilen en ik wist niet waarom. Hij had juist gegeten, zijn pamper was juist ververst... Hij had alles wat zijn hartje verlangde. Maar ik legde hem in zijn wieg en hij begon. Ik wist echt niet wat ik ermee moest aanvangen.

Op een dag was mijn mama bij ons op bezoek en ze zei: "Waarom geef je hem geen tutje? Dat zal hem tot rust brengen."

Met tranen in mijn ogen en met het gevoel alsof ik een slechte mama was, heb ik hem toen een tutje gegeven en ik zag hem onmiddellijk kalmeren. Ondertussen is dat gevoel van slechte mama wel verdwenen natuurlijk! Maar die eerste keer was ik echt teleurgesteld in mezelf.

Mauro ging naar de crèche en we moesten tutjes hebben met zijn naam op. We hebben die dan ook gekregen van zijn meter en toch slaagt de crèche er soms in om nog een ander tutje in zijn mond te steken. Maar ach: wat niet weet, niet deert zeker?
Ondertussen heb ik er via een andere website ook nog een setje mogen ontvangen. Via deze website ga ik een Give Away organiseren in de vorm van een 'wedstrijdje'. Vul de quizvraag hiernaast in. De winnaar wordt bekend gemaakt op 1 augustus 2013! De winnaar krijgt uiteraard ook een prijs! Tip: het antwoord op de vraag vinden jullie op de bovenvermelde website.

Liefs,
Me die zich over haar tutjesvrees gezet heeft en nu een wedstrijdje zal organiseren.

Mijn vakantiegevoel #2

Vakantie = felgekleurde teennagels. Teensletsen. Blote benen. 

Liefs,

Me die een beetje van de zon gaat genieten vandaag. Blootsvoets! 

The One With the Nostalgie

De Backstreet Boys (afgekort BSB), ik was er grote fan van - vroeger. Ik kon elk liedje meezingen en elke tekst schreef ik over in de vorm van een liefdesbrief. Ik heb er uuuuuuren over zitten dromen en mijmeren, samen met mijn beste vriendin toen. (Die ik vandaag niet meer hoor. Of af en toe eens, via facebook, maar ik ervaar geen gemis in mijn leven.)

Ah ... Nostalgie ...

Wat was ik jong en onbezonnen. Mijn enige zorg was of Nick (die blonde) wel verliefd op mij zou kunnen worden.

En toen ging ik naar het eerste middelbaar. Nog altijd zo zot van deze jongens. Want zonder overdrijven: ik sta op een klasfoto met een trui aan met de foto van Nick erop... Genant!

Gisteren hoorde ik hun nieuw liedje op de radio en ik dacht 'Als ik thuiskom, ga ik hen eens opzoeken om te zien hoe ze er nu uitzien.' Ben ik daarvan geschrokken, zeg! Vooral van diene Kevin (die met zijn zwart haar). Ahzo lelijk mager dat die geworden is! Ingevallen wangen, bleke huid... Hij ziet er niet gezond uit. Zelfs vies en lelijk.

Liefs,
Me die tot het besef is gekomen dat ze de vijf bandleden nog altijd met naam kent... (Op de onderste foto van links naar rechts: Nick - Howie - AJ - Brian - Kevin)

Mijn vakantiegevoel #1

De zon schijnt. Plonsbadje wordt gevuld. Mauro erin en ik ernaast op het terras met een aperitiefje en boek. Wat moet een mens nog meer hebben om in vakantiestemming te geraken?

Mijn vakantiegevoel is een initiatief van MaMarina.
Meer vakantiegevoelens bij: een huis in de straat, Mademoiselle Adinda, Jenneke van Maurik, huisje, boompje, boefjes, Katrientje Vanalles, Pluisje, Tazke en @ Yane.

Liefs,
Me die met volle teugen geniet van dit weer.

The One With the High Score

Mijn rapport was vorige week vrijdag een feit. Ik wist wel dat het beter kon, hoor.

Ik ben bij mijn examen Engels buiten gestapt en ik dacht: "It was a complete disaster ..." Aan mijn punten te zien (zijnde 2/20) bleek mijn gevoel ook te kloppen.

De maandag nadien had ik mijn examen Nederlands. Hier had ik een beter gevoel bij en was ik toch een beetje teleurgesteld door de 9/20... Ik had gedacht dat ik dat onderdeel beter onder de knie had...

Na mijn schriftelijk examen van Nederlands, ben ik naar mijn docente Engels gestapt. Ik heb haar gezegd dat "English not my cup of tea is". Ze beaamde dit. Ik heb haar ook gezegd dat ik mijn mondeling examen niet meer zou meedoen en dat ik in tweede zit ook geen kans meer ging wagen. Ze gaf me gelijk en bedankte me voor mijn eerlijkheid, en ik haar voor de hare. Ze wist me trouwens ook te  vertellen dat ze dit apprecieerde in de afstandsstudenten. Die durven tenminste voor zichzelf en voor de docent toegeve ndat een bepaald vak hen toch niet ligt...

Mijn taak van agogische vaardigheden was redelijk uitgebreid en ik was er te laat aan begonnen, dus die werk ik af tegen 16 augustus. Nederlands ga ik ook met hernieuwde moed helemaal opnieuw leren. Mijn motivatie is nog niet weg, hoor. Integendeel. Ik wil het nog eens zo hard!

Ik ga me nu dus focussen op mijn tweede zit in de hoop dat ik voor Nederlands naar het tweede jaar kan. Dan zou ik met Frans in het eerste jaar willen beginnen. Ik spreek Frans al elke dag dus ik vermoed dat dit haalbaarder moet zijn.

Liefs,
Me die nu haar zoontje naar de crèche gaat brengen, dan boodschappen gaat doen, dan gaat strijken, dan dweilen, dan voor school beginnen werken en dan terug Mauro gaan halen.

The One With Babyday

Mijn beste vriendin (of toch één van mijn beste. Ik heb er namelijk drie - buiten mijn zus.) heeft weer een nieuw idee uitgewerkt. Het is een vrouw die van aanpakken weet!

Ze heeft een webwinkel geopend waar jullie zelf de bijzonderheden mogen gaan lezen. Ik ben alleszins fan!

Ik moet er nu wel bij vertellen dat het niet alleen Babyday is dat ze uit de grond stampt, maar ze koppelt dit ook aan Mommyday. Want de (jonge) mama's mogen ook niet vergeten worden natuurlijk!

Ik zou zeggen: zoek het zelf uit en geniet ervan! Het is echt leuk en redelijk uniek, denk ik.

Liefs,
Me die fier is op haar beste vriendin omdat zij dit allemaal durft.

The One With 'Komen Blog-Nicken'

Komen Blog-Nicken, wat is dat?

Ik denk niet dat het al bestaat...

Wat is dit nu juist? 

Wel, dat wil zeggen dat ik mijn tuintje (in Aalst) ga openzetten voor jullie voor een picknick. We rekenen dan wel op goed weer. Ik zal sowieso al drank voorzien en mooie versieringen. (Eventueel ook nog iets om te eten, maar dat zal van de respons afhangen.)

Jullie daarentegen brengen jullie zelf mee, jullie laptop, jullie fototoestel en een kleinigheidje om te eten. Kinderen zijn ook welkom! In de wijk bij ons is er een leuk speeltuintje. 

Waarom brengen jullie jullie laptop en fototoestel mee? Omdat ik denk dat het leuk zou zijn moesten we algemeen over hetzelfde onderwerp een blogje schrijven met de bijhorende foto's op quasi hetzelfde ogenblik. Zo zullen er verschillende indrukken ontstaan over eenzelfde gebeurtenis. 

Ik ben op het idee van een picknick gekomen omdat dit gisteren door een Vlaamse radiozender werd georganiseerd op het dak van het MAS. 

Persoonlijk ben ik wel benieuwd naar de mensen achter de blogs. Vandaar dit initiatief. 

Ik reken op jullie bijdragen om hier een succes van te maken! 

Liefs, 

Me met het zotte idee.

PS: ik zou dit 'voorstel' willen afsluiten op 30 juni in de hoop dat we dan een datum kunnen prikken en de details kunnen afspreken.

The One With the Birthday Party of our Little Boy

Beelden zeggen zoveel meer dan woorden.
Maar toch 1 iets kan ik hierover zeggen: het was fantastisch!

Wij drie

Leuk cadeautje!

Uiteraard mag dit dan ook niet ontbreken...

Zeteltje

Wauw! Groot cadeau!

Leuk! Nu kan ik opruimen!

De taart. Door de bakker gemaakt.

Alle dessertjes. Mmmm...

Kaarsje uitblazen met meter en peter.

Kaarsje uitblazen met mama en papa.

Mmmm... Taart!

Mmmm... Taart!

Kroon in de crèche gemaakt.



Ballonnen !!!

Liefs,
Me die met volle teugen van een eerste verjaardagsfeestje heeft genoten en niet heel geëmotineerd was, wonder boven wonder...

The One With the Diaries

Onlangs kwamen mijn ouders op bezoek. Die staan hier regelmatig, maar ik vind dat niet erg. Integendeel.

Toen ze de laatste keer zijn langsgekomen, hadden ze een heleboel schriftjes mee die ik blijkbaar in mijn puberteit bijhield als zijnde mijn dagboeken. Ik schreef er alles in op. Dat weet ik nu omdat ik ze herlezen heb. Best grappig en genant tegelijk. Ze viegen in de papiermand, hoor.

Er stan echt dingen in waarvan ik niet wist dat ik ze verwoordde, en al zeker niet schriftelijk!

The One With the Invitation

Omdat beelden soms meer zeggen dan woorden...

Liefs,
Me die zondag weer aan het feesten is.

The One With the Liiiiiiiiiitle Difference

Mijn zusje heeft zichzelf een tijdje geleden op zelfstandige basis de kunst van het aanleggen van gelnagels aangeleerd. Persoonlijk vond ik dat ze dat niet slecht deed. Maar zelf was ze niet tevreden en is ze er dan ook mee gestopt.

Ondanks alles is het toch blijven kriebelen bij haar. Daarom heeft ze zich ingeschreven om een cursus nagelstyliste te volgen. Ze vroeg aan mij om mee te gaan omdat ik mooie nagels van mezelf heb (volgens haar) en dan had ze daar niet te veel werk mee en ging ik met tien mooi afgewerkte nagels naar huis. Dat zou mij nog goed uitkomen ook, want volgende week zondag is 't hier feest...

Ik ben dus met haar meegegaan als model gisterenavond. Kijk eens naar het resultaat !!!!

Eén afgewerkte hand, waarvan mijn eigen nagels kort gezet werden om dan nadien tips op te kleven! Aan mijn andere hand werd niks gedaan... Zo zal ik een weekje rondlopen, want mijn zus komt me volgende week uit de nood helpen dat ik toch in evenwicht ben wat betreft mijn nagels tegen de eerste mijlpaal van Mauro. (Uiteraard neem ik mijn zus niks kwalijk! Het rondlopen met twee verschillende hande nzijn nu eenmaal 'de geneugden' van een model...)

Ach, het was een superfijne avond en tegen een avondje plezier met je zus, zegt toch niemand 'neen', ook al kom je maar half afgewerkt buiten.

Liefs,
Me die het verschil voelt tussen links en rechts en ondervindt dat typen precies niet meer zo goed gaat...

The One With the Balloons

 

 

Het is weer redelijk schandalig lang geleden dat ik nog eens iets geschreven heb. Er valt dan ook veel te  vertellen!!

 

Zo staan de examens weer voor de deur met morgen mijn eerste examen. Ik ben er wel klaar voor, alleen is er één klein onderdeeltje dat ik niet zo zie zitten. Dat zal een harde noot worden om te kraken. Vooral omdat ik mijn eerste opdracht niet heb teruggekregen waardoor het moeilijk wordt om rekening te houden met de opmerkingen van de docenten...

 

De stage is ondertussen ook allang afgelopen. Uiteindelijk viel het wel mee. Waar ik slecht begonnen was, ben ik heel fel gegroeid en uiteindelijk kreeg ik te horen dat ik een goeie leerkracht zou zijn. Doet wel deugd aan 't hartje ... *glimlacht*

 

De taken voor school, die komen allemal op een hoopje terecht... Slechte timing! Slechte planning! Maar dat heb ik aan mezelf te danken, en toch ook een beetje aan 't Ventje... Die zegt dat mijn studies iets bijkomstig zijn, voor als ik tijd te veel heb... Zou je je dan voor minder schuldig voelen als je er toch aan wil werken? Verschil tussen 't Ventje en ik? Hij kijkt naar vandaag, morgen en misschien overmorgen. Ik kijk al vijf jaar verder vooruit. Welke levensvisie is nu eigenlijk het beste?

 

Met ons Klein Ventje gaat ook alles goed, behalve dat hij nu een oorontsteking heeft... Maar ach, ook dat zal hij wel overleven! Welk kind wordt er nu nooit ziek? En daarbij: als het dat maar is! Ik ken hier in de straat mensen die ergere dingen meemaken/meemaakten met hun dochtertje... Binnen anderhalve week wordt ons Klein Ventje trouwens een heuse peuter. Gedaan met de 0! Welcome 1!

 

Alles voor zijn eerste verjaardagsfeestje is al volledig uitgekiend in mijn hoofd. De mensen zijn uitgenodigd. 20 in totaal... Ik ga nog taart bestellen. Ik ga tiramisu maken. Ik ga chocomousse maken. Misschien nog plattekaastaart? Er zullen als 'avondeten' hotdogs zijn... Kortom: veel voorbereidingswerk maar tijdens 't feestje zelf minder. Er zijn, denk ik, met gemak 150 ballonnen voorzien om heel ons huis te vullen. Ik denk ook dat ik een tiental vlaggenslingers gekocht heb om omhoog te hangen. Jaja, die eerste verjaardag zal niet onopgemerkt voorbij gaan! (Foto's volgen... Beloofd!)

 

In onze vriendenkring is er (eer)gisteren nog een baby geboren. Ik ben nog in blijde afwachting van het kaartje om de exacte datum enzo te kennen. Een meisje. Fayah heet ze. Binnenkort kunnen we haar hopelijk gaan bewonderen! Want met een zieke tot-nu-toe-nog-altijd-baby gaat dat niet...

 

Voila, hierbij een korte update en hopelijk ben ik hier binnenkort weer met meer weer... Euh... Nieuws! (En neen, we verwachten nog geen brusje voor Mauro.)

 

Veel liefs,

Me die zich verder gaat voorbereiden op het examen voor morgen.

The One With the Comic Books

Gisterenochtend hoorde ik op de radio dat er een nieuwe strip van Suske en Wiske is uitgekomen. Anders dan we gewend zijn. Maar wat wil je ook, wetende dat de tekenaar honderd jaar geleden geboren werd. Ondertussen is hij ook al 23 jaar geleden gestorven... Ik denk dat het dan ook maar normaal is dat ze 'meegaan met hun tijd'. Ik vind het langs de andere kant wel leuk dat zijn verhalen en fantasieën zijn blijven bestaan. Een beetje een 'zekerheid' en 'constante' in mijn leven.

Ik ben die strip ook eens gaan opzoeken op 't Internet. Ik heb ze gevonden op stripweb.be. Amai, een strip dat kost geld! Maar niets weerhoudt me ervan om toch een lumineus idee te hebben en er blijven aan denken tot ik het eindelijk eens heb kunnen neerschrijven.

Ik ben van plan om een stripcollectie (te laten) aanleggen. We zouden kunnen starten met Jommeke en De Kiekebpes en misschien ook nog Suske en Wiske. Als er dan cadeau-ideeën worden gevraagd, kunnen we dat altijd meegeven,;samen met de nummers die we al dan niet hebben.

Het lijkt me wel wat om zoveel strips te hebben. Later ook, voor Mauro. Voor mijn lessen Nederlands. Ik heb gemerkt dat strips tegenwoordig quasi altijd een lesbegin zijn. Niet anders dan voordelen dus, volgens mij! 't Ventje leest ook graag strips. Maar aangezien we er maar een stuk of twintig hebben, leest hij altijd dezelfde...

Enfin, ik ga terug aan mijn strijk verderdoen en hopen dat Mauro toch nog in slaap valt in plaats van zo staat te wenen. Aandachtswenen, welteverstaan.

Liefs,
Me met het lumineuze idee en veel goeie moed en energie door de zon.

The One With the Bomb

Ik heb jullie al eens kort verteld wat mijn dagelijkse job inhoudt, naast het mama zijn.

Op 18 januari 2010 ben ik bij mijn huidige werkgever beginnen werken. Dit is tot op heden mijn vierde job, maar tot op heden nog altijd niet mijn droomjob. Hoewel ik ze ontzettend graag doe! Moest ik mijn job kunnen oppakken en naar Aalst verhuizen, ik sprong erop! Maar dit gebeurt dus niet en ik blijf mij elke dag meer dan 70km verplaatsen om centjes te verdienen.

Enfin.

Ik werk hier ondertussen bijna 3,5 jaar en al zeg ik het zelf: ik heb een relatief goed contact met mijn collega's. Behalve natuurlijk wanener ze fameus tegen mijn kar rijden. Dan kan het zijn dat ze het (in sommige gevallen voorlopig) verkorven hebben. Dan hoef je niet meer op mij te rekenen. Nochtans ben ik het type die iedereen altijd onmiddellijk wil helpen in de mate van het mogelijke.

Zo heb ik nog een collega die voor iedereen altijd onmiddellijk in gang schiet. Op hem kan je altijd rekenen. Een harde werker die zijn job tot in de puntjes kent en je zelfs komt helpen, ook al is het niet voor hem bedoeld. Kortom: een supercollega! Ik werk met hem niet direct samen, maar heb wel een zeer goed contact met hem.

Eigenlijk zou ik in de verleden moeten schrijven over Patrick.

Ja, je leest het goed. Verleden tijd.

Maar dat lukt nog niet...

Maandagochtend, zo rond een uur of halftien, hebben we het harde nieuws te horen gekregen dat Patrick zondag beslist heeft om uit het leven te stappen. Hij heeft zich opgehangen.

Dat was het!

Nadien moesten we gewoon terug aan het werk gaan.

Alsof er niks gebeurd is.

Maar ik kan het hele gebeuren maar niet uit mijn hoofd zetten! Ik blijf eraan denken!

Ik vind het zo erg voor zin vrouw en drie kinderen. Er was niks aan hem te zien. Hij heeft er niet over gesproken.

Wat is er gebeurd?

Zoveel vragen. Zo weinig antwoorden. Want niemand weet er meer over.

Liefs,

Me die zich ontzettend verward voelt door dit gebeuren en het nog erger vindt dat erover wordt gezwegen.