maandag 9 september 2013

WE 300 - Spinnen


Ik keek het aan. Dat zwart beestje dat daar zo rond trippelt alsof de wereld van hem was. Oh! Wat haat ik ze! Wat haat ik ze! Die vuile beesten!
Ik keek lui vanop mijn knus plekje in de zetel naar deze creatie van de natuur.
‘Mmm… Jij wordt mijn lunch…’ dacht ik en bij het idee allee al likte ik eens langs mijn lippen.
Zwart lijfje met de acht poten trippelde snel verder. Het was net of hij voelde mijn ogen in zijn rug branden. De acht pootjes gingen afwisselend op en neer, steeds sneller en sneller.
Vanuit mijn ooghoek volgde ik hem. Hij zag er zo lekker uit. Zo groot en harig! Mmm… Nog eens een lik langs mijn lippen.
Ik zette me sloom recht en rekte me eens uit. Voorpoten vooruit, rug hol maken… Geeuw… Mmm. Zalig dutje gedaan. Ik draaide nog een beetje in het rond en het zwarte ding kwam stilletjes dichterbij. Het kwam langs me getrippeld op weg naar buiten. Daar is hij niet geraakt, jammer genoeg voor hem.
KRAB! PAK! HAP!
Slik…
‘Mmm… Heerlijk.’ Het beestje gleed door mijn slokdarm in mijn maag. Ik had onmiddellijk een voldaan gevoel, zo groot was hij!
Ik vleide me terug neer op mijn knus plekje in de zetel en ging daar verder liggen nagenieten.
Mijn baasje kwam op mijn genotsgeluidje af. “Zo’n lief beestje dat je bent” zei hij me en hij streelde over mijn kop.
Hij ging aan de kast met de terrarium staan en zei: “Tiens, waar is Sebastiaan?”
Ik richtte mijn kop op en keek naar mijn baasje. Oeps…
Het was onmiddellijk gedaan met nagenieten.
Ik ben weer uit de zetel gekomen en ben met een schuldgevoel naar buiten gestapt waar ik gras ben beginnen eten om te kunnen braken.
Sorry, baasje, sorry.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ 

300 WE is een schrijfopdracht van Plato. Schrijf een verhaal van 300 woorden waarin een bepaald woord - ditmaal spinnen - niet voorkomt.
Meer bijzondere, mooie en ontroerende verhalen vind je op:

http://platoonline.wordpress.com 

16 opmerkingen:

  1. Ach, het was een huisdier (die zal dan wel in een terrarium hebben gezeten). Jammer, braken zal wel niet meer helpen.
    Ondertussen voel ik de kriebels over mijn rug glijden want je beschreef het wel heel realistisch. Brrr...

    Ik heb je op platoonline gelinkt. Hopelijk mag dat. Ik doe dat altijd met trouwe en goede WE schrijvers :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Natuurlijk mag je me linken! Ik beschouw het als een complimentje! Dank je.

      Verwijderen
  2. :) ik zag het zo voor me gebeuren, temeer omdat hier ook zo twee kastaars wonen die wel eens graag spin op het menu hebben ... alleen zijn wij niet zo gek om ze in een terrarium te houden lol.
    Heel mooi geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, dat kan ook! Hier in het dierenpark hebben ze ook van die grote gehad, ik geloof dat ze er nu niet meer zijn. Zonder dat ze los rondliepen.
    Leuk geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. bweik als ik dat lees moest ik bijna braken met de gedachte dat dat beest die spinb op at. knap opgeschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Meteen toen mijn hond poepte,na het steeds weer eten van gras, heb ik gekeken of er spinnevlees in zat.Wat ik zag waren vreemde haartjes.
    Pracht WE
    groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hmmm wat heeft die gesmuld om vervolgens voldaan na te genieten, tot aan zijn ontdaan baasje ...ging hij gauw naar buiten anders was die het haasje ;-)

    Mooie inlevend geschreven WE

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh dat is leuk! vind ik leuk om te doen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Leuk, ME, heel leuk!!! Goed geschreven en je zag het voor je!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. ahhhhhh gossieeeeeeeeeee

    wel een hele leuke we.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Haha, een leuk eind van het verhaal. Ik zat aan een kat te denken, maar dat was iets te voor de hand liggend, bleek al snel. Originele invalshoek!
    groetjes Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  11. De kriebels lopen over mijn rug, brr.
    Heel beeldend geschreven!

    Gr. Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik schreef net bij een andere WE'er dat onze poezen ook spinnen eten. Maar zulke grote exemplaren hebben we hier gelukkig niet in huis.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Bah, ik werd er helemaal onpasselijk van. Het idee dat zo'n harig beest door je keel glijdt. Getsie. Al had ik natuurlijk meteen door dat het om een hond of een kat ging die dat beestje in het vizier had ;-). Goed geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen