The One With the Shock

Vandaag mijn eerste dag terug aan het werk na twee weken verlof. Twee weken is in feite te kort... Volgend jaar nemen we drie weken verlof !

Enfin.

Ik stuurde nog voor 8 uur een leuk mailtje naar mijn collega's (meer nieuws volgt hierover later, want jullie mogen het ook weten). Ik krijg plots telefoon van één van de geadresseerden.

"Ik bel met slecht nieuws", zei hij, "de man van transport (tevens ook één van de geadresseerden) is vorige week verongelukt in Duitsland. Hij heeft een rotsblok op zich gehad." (Voor meer informatie klik op de afbeelding. Daar vinden jullie het krantenartikel.)

Ik kan je verzekeren: dat is een binnenkomer van formaat ! Ik ben er eventjes niet goed van...

Liefs,
Me die zich toch op haar werk gaat proberen storten hoewel het om één van haar collega's gaat.

The One With the Forgotten Things

In de krant heb ik de veertien dingen gelezen die we nog amper doen. Ik deel ze graag met jullie en zal er ineens ook bijschrijven of dat voor mij ook van toepassing is.

1. Vliegtickets boeken via telefoon
Heb ik nooit gedaan en zal ik niet gauw doen ook niet. Ik heb in mijn leven nog maar één keer gevolgen. Naar Rome met mijn toenmalig lief (hij verdient geen hoofdletter, want hij is het nu niet meer, he). De tickets heb ik niet telefonisch besteld. Ik ben ze gaan halen in een reisbureau. Of we dat in de toekomst zouden doen? Momenteel hebben 't Ventje en ik geen vliegplannen. Moest het wel zo zijn, dan denk ik dat we sowieso online de tickets gaan bestellen. Van zodra het aan de orde is, laat ik het jullie weten!

2. Live tv kijken
Doen wij NOOIT meer. Al die stomme reclame ertussen! Maar dat zou binnenkort ook verdwijnen, heb ik gehoord? Dat de reclame doorgespoeld kan worden. Maar dat zal ons er niet toe dwingen om wél live te kijken. We kijken trouwens naar zowel Familie als Thuis en die vallen op hetzelfde ogenblik. Ik kan nog altijd niet naar twee programma's tegelijkertijd kijken. En daarbij, met 't Klein Ventje kan je soms simpelweg geen tv kijken. Dan is opnemen en kijken terwijl hij slaapt de enige optie.

3. Een cd kopen
Doe ik in feite nooit meer. Geen wonder trouwens dat de Free Recordshops failliet zijn gegaan... Ten eerste heb ik in mijn auto geen cd-speler meer. Alleen een USB-ingang. Dus ik zet alles op de stick en daar luister ik naar. Daar kunnen trouwens enorm veel cd's op! Dan hoef ik tenminste niet meer zitten knoeien en zoeken om te wisselen. Gewoon op het touchscreen kijken en aanraken en hup: de cd springt op!

4. Een fax gebruiken
Alleen op het werk... Bij 'oudere' klanten. Ik probeer meestal via mail, maar er zijn er toch nog die zeggen: "Graag via de fax." Dus op eenvoudig verzoek gebruik ik het op het werk. Als ik zelf mag kiezen, zou ik die gedrochten overal verbannen...

5. Een papieren kalender kopen
Elk jaar laat ik een fotokalendertje maken voor op mijn bureau. Ik zit daar namelijk met gemak 8 à 9 uur per dag. Dan kan het maar beter iets leuks zijn om naar te kijken, nietwaar? Bij mijn ouders is het de jaarlijkse gewoonte dat we een papieren maandkalender krijgen met van die speciale tekeningen/foto's (landschappen, desserts...). 't Ventje en ik vinden dat trouwens nog het gemakkelijkst. Op het werk hebben we ook maandplanningen tegen de muur hangen. En dit voor de eerstkomende drie maanden. Zo zien we de verlofplanning en de planning van de dunning. Lekker handig! 

6. Een cheque uitschrijven
Heb ik nog nooit gedaan en ziet er niet naar uit dat ik het ooit zal doen. Alhoewel we voor ons huis een deel met cheque betaald hebben (ik dacht bij de notrais) maar die werd dan door de bank ingevuld...

7. Naar een speelhal gaan
Behalve een lunapark, ben ik nog nergens anders binnen geweest waar ze van die verslavende spelletjes hebben. Ik zou wel graag eens naar een casino gaan. gewoon, om de sfeer op te snuiven. Zou ik dat op mijn nog-niet-bestaande bucket list durven zetten?

8. Een (handgeschreven) brief schrijven
Een brief schrijf ik niet echt. Wel kaartjes. Wat is er nu charmanter dan een handgeschreven beterschapskaartje of 'succes-in-jullie-nieuwe-huis'kaartje?

9. Naar de bibliotheek gaan
Doe ik quasi nooit meer. Maar dat komt doordat ik nogal op propere boeken gesteld ben en ik de indruk heb dat dat in een bibliotheek niet echt het geval is. Niet iedereen is daar zo op gesteld als ik, natuurlijk. Ik vind trouwens ook dat die bibliotheken niet echt uitnodigend zijn. Die van ons is bijvoorbeeld in de kelder van het cultureel centrum. Je moet het maar weten!

10. Een papieren krant lezen
Doe ik alleen bij mijn Schoonmama en dan nog zittend aan een tafel. ik vind niets handigs aan die veel te grote en moeilijk door te bladeren exemplaren. Geef mij dan maar de digitale versie!

11. Hoofdrekenen
Doe ik NOOIT meer! Rekenmachine op GSM is superhandig en juister!

12. Een vaste telefoonlijn hebben
Heb ik nog wel, maar wordt quasi niet gebruikt. Zelfs mijn oma heeft geen vaste nummer meer! Aangezien het goedkoper is van mobiel naar mobiel te bellen dan van vast naar mobiel...

13. Zelf een fotoalbum maken
Dit doe ik dan weer wél! Ik vind het zo leuk om echt op de ouderwetse manier foto's in te kleven, tekstjes bij te schrijven, tekeningetjes bij te zetten... Ze worden nog regelmatig bekeken. Is voor mij echte nostalgie...

14. Een kaart gebruiken om de weg te vinden
Doe ik tegenwoordig niet meer. Ik heb ook geen GPS in de auto, maar wel op de GSM en die wijst mij evengoed de weg!

Hoe zit het bij jullie? Wat doen jullie nog wel of wat waren jullie al vergeten?

Liefs,
Me die zich afvraagt hoe het met de rest van de mensheid zit op dit vlak.

The One With the First Semester Part II

Het eerste semester is misschien nog niet volledig naar de bom... Gisteren had ik mijn tweede en laatste examen en voor mijn mondeling was ik toch al geslaagd. Bij het schriftelijk gedeelte heb ik toch alles kunnen invullen, maar of het juist was, dat is een andere vraag...

Vandaag ga ik dan mijn nieuwe cursussen bestellen voor het tweede semester en aan mijn eerste taak beginnen. Ik heb er wel goesting in en wil dit semester alles in eerste zit afwerken zodat ik in augustus alleen het eerste semester moet inhalen.

Liefs,
De optimistische Me.

The One With the Update

Goh ... Zo lang niks geschreven ... Zo lang niks van me laten horen. Een schande, dat is het! Maar ik ga proberen dit met dit blogberichtje een beetje goed te maken.

Het is goed van september geleden dat ik nog geschreven heb. Wat vliegt de tijd toch als je je amuseert. Ondertussen is er niet zo heel veel gebeurd, hoor. Maar ik zal toch een update geven.

Eind oktober was 't Ventje jarig. Omdat hij zo'n leuke verassing voor mij had, heb ik geprobeerd om hem ook te verrassen. De tweede november had ik dus weer twintig man in onze living om zijn verjaardag te vieren. Ik had eten voorzien: eerst soep, daarna pasta met drie soorten sauzen en dan taart. Ik denk wel dat het weer in orde was, hoor.

Dan midden november heb ik mijn stage gedaan voor Nederlands. Ik moest zes uur lesgeven. Ik vond het zo leuk om te doen! De commentaar nadien was ook super. Volgens mijn vakdocente heb ik het lesgeven écht in mij. Mijn mentor was ook positief en zij ging zelfs een lesidee zelf integreren in haar les volgend jaar. (Vorig jaar kreeg ik deze opmerking ook, dus dat is wel een compliment, denk ik dan.) Zalig, toch!?

Begin december kwam dan Sinterklaas langs bij ons thuis. Omdat zowel 't Ventje als ik respectievelijk peter en meter zijn (en daarnaast ook nog eens papa en mama natuurlijk), hebben we weer besloten om een becheiden Sinterklaasfeestje te houden. Ik had pannenkoeken en taart gebakken. En het was allemaal lekker! Een foto van de taart zal ik later eventueel nog toevoegen.

Midden december zijn we een weekendje naar keulen geweest om te gaan kerstshoppen. Het kersverse lief van mijn broer was er ook bij, net zoals mijn ouders en zus. (Mijn ouders hadden ons uitgenodigd.) Het was wel leuk, maar eigenlijk geen aanrader om met een kinderkoets te doen. Toen ik vertelde aan mijn collega's hoe de Duitsers reageerden op die koets, dan zei ze: "Ja, nog nooit van zo'n draagzak gehoord?" Ik was direct een beetje in mijn gat gebeten, maar nadien moet ik wel toegeven dat ze misschien gelijk had... Enfin. Het was toch leuk om zo eens weg te zijn van huis.

Dan was het snel eind december en dus ook Kerstmis. Naar jaarlijkse traditie hebben we Kerstavond bij mijn ouders gevierd. Ook weer lekker gegeten en gedronken. Normaal gezien trekken we twee namen van personen voor wie we cadeautjes moeten kopen. Mijn broer - de slimmerik - was zijn briefjes kwijt en heeft dan maar beslist om voor iedereen een cadeautje te kopen. Alleszins, het was fijn en gezellig, net zoals een Kerstavond hoort te zijn. Kerstdag werd dan bij mijn Schoonmama gevierd, samen met mijn schoonzus en haar huishouden. Ook hier was het gezellig en fijn. 

Dan was er weer snel Oudjaar natuurlijk. Dit hebben we bij onze beste vrienden gevierd. Jammer geoeg waren er andere vrienden die niet zijn komen meevieren... Zij hebben net een huisje gekocht, maar nog een ruwbouw, en ze doen niet anders dan erin werken. Ik begrijp dat volkomen, maar je vrienden daarvoor waarlozen, dat is er toch lichtjes over? Wij zijn ook al een tijdje aan het proberen om hen bij ons te krijgen voor de nieuwjaar van hun zoontje (de jongen waar 't Ventje peter van is). Maar tot op vandaag zijn ze nog niet langsgekomen. Wat doen we daarmee? Enfin, het is nu aan hun, he!

Op het werk zijn we ook weer net verhuisd. Redelijk stressy allemaal. En ja, daar wordt een mens moe van want dat vreet energie.

Vandaar de stilte.

Aanstaande maandag heb ik examen Nederlands. Dan heb ik ook weer meer tijd om te slapen en mijn batterijen op te laden. Ik kijk er al naar uit!

Liefs,
Me die een beetje moe is maar toc blij dat ze even haar hart heeft kunnen luchten.

The One With the First Semester

Het eerste semester is naar de bom. Naar de bom zeg ik u! 

Mijn algemene vakken, die zal ik in tweede zit moeten inhalen. Ik geraakte quasi niet in gang met mijn taken en dus is er niks klaar geraakt. Een paar kleine wel, in de hoop dat ik die dan niet moet herdoen. Maar dat hoor ik nog wel. 

Frans was al helemaal een ramp. 

Nu ben ik volop bezig met Nederlands te leren. Dat is ook het enige vak waarvoor mijn taken klaargeraakt zijn. Ik hoop dat ik het allemaal in het hoofdje krijg en dat ik dan voor dat vak toch al geslaagd ben. De rest haal ik nog wel in, maar dan in tweede zit. En het volgende semester pak ik helemaal anders aan. Beloofd! 

Ondertussen kabbelt de rest van leven rustig voorbij. Niks bijzonders te melden. Niks bijzonders te delen. Alleen maar heel eventjes mijn frustraties, ook al weet ik dat het mijn eigen schuld is.

Liefs,

Me die na deze korte break terug gaat studeren en jullie binnenkort meer gaat schrijven.

The One With the Filled Agenda

Het startschot van het nieuwe academiejaar is gegeven!

Vandaag was de startsessie. Hoeveel informatie heb ik moeten slikken! Soms begreep ik er echt niets van! Kwam misschien ook wel door mijn 'medestudenten' die geen respect toonden en altijd onderling aan het fluisteren waren.

Mijn buurmeisje deed het ook. Ze fluisterde  dan: "Amai! Nogal onbeleefd! Zo fluisteren! Ik begrijp er niks van!" maar ondertussen stoorde zij mij wel...

Een schoolagenda kopen, dat staat asap op de planning zodat ik die kan beginnen invullen met de deadlines van de taken, de data van de monitoraten, de data van de stages... Zoveel werk te doen! Maar ik heb er wel zoveel zin in! Hoewel de moed me eerlijk gezegd eventjes in de schoenen zonk... Ach. Ik kom heus wel op mijn pootjes terecht. De kop is eraf, daarmee bedoel ik dat het eerste jaar erop zit. Nu de rest nog en dan ben ik leerkracht Nederlands-Frans.

Liefs,
Me boordevol ideeën en fantasieën, maar momenteel zonder al te veel fut...

The One With the Score

Hier zijn ze dan! Mijn punten!
YES! Ik ben geslaagd!!

Voor Taalcompetenties 1 en 2, heb ik respectievelijk 13/20 en 14/20.
Voor Agogische vaardigheden heb ik 14/20.
Voor E-Vaardigheden 13/20.
Voor Didactiek een 14/20 en voor mijn stage een 11/20.
Voor drie andere vakken had ik al een vrijstelling.
Engels heb ik wijselijk laten vallen. Met een 5/20, 4/20 en 2/20 ga ik niet ver geraken...
Ik heb me dus vollebak op mijn tweede zit van Nederlands geconcentreerd en het heeft geloond: ik heb een 10/20, een 14/20, een 10/20 en een 12/20. (Ik weet ook wel dat die 10-en beter konden. Daarom doe ik de cursussen nog niet weg zodat ik ze kan hernemen bij problemen.) 

Ik ben zo gelukkig! Ik heb er uiteindelijk hard voor gewerkt en ben zeer blij dat mijn droomjob nu al een stapje dichterbij is... Ik ga nu voor al die algemene vakken en Nederlands naar het tweede en ik start met mijn tweede onderwijsvak - zijnde Frans - in het eerste. Maar daarvoor moet ik eerst nog een intakegesprek hebben. Hier heb ik wel veel meer vertrouwen in omdat ik het dagelijks gebruik en de regels nog ergens in mijn achterhoofd zitten, wat bij Engels nogal tegenviel.

Enfin, ik ben een gelukkige vrouw!

Liefs,
Me die zeer content is!

The One With the High Score

Mijn rapport was vorige week vrijdag een feit. Ik wist wel dat het beter kon, hoor.

Ik ben bij mijn examen Engels buiten gestapt en ik dacht: "It was a complete disaster ..." Aan mijn punten te zien (zijnde 2/20) bleek mijn gevoel ook te kloppen.

De maandag nadien had ik mijn examen Nederlands. Hier had ik een beter gevoel bij en was ik toch een beetje teleurgesteld door de 9/20... Ik had gedacht dat ik dat onderdeel beter onder de knie had...

Na mijn schriftelijk examen van Nederlands, ben ik naar mijn docente Engels gestapt. Ik heb haar gezegd dat "English not my cup of tea is". Ze beaamde dit. Ik heb haar ook gezegd dat ik mijn mondeling examen niet meer zou meedoen en dat ik in tweede zit ook geen kans meer ging wagen. Ze gaf me gelijk en bedankte me voor mijn eerlijkheid, en ik haar voor de hare. Ze wist me trouwens ook te  vertellen dat ze dit apprecieerde in de afstandsstudenten. Die durven tenminste voor zichzelf en voor de docent toegeve ndat een bepaald vak hen toch niet ligt...

Mijn taak van agogische vaardigheden was redelijk uitgebreid en ik was er te laat aan begonnen, dus die werk ik af tegen 16 augustus. Nederlands ga ik ook met hernieuwde moed helemaal opnieuw leren. Mijn motivatie is nog niet weg, hoor. Integendeel. Ik wil het nog eens zo hard!

Ik ga me nu dus focussen op mijn tweede zit in de hoop dat ik voor Nederlands naar het tweede jaar kan. Dan zou ik met Frans in het eerste jaar willen beginnen. Ik spreek Frans al elke dag dus ik vermoed dat dit haalbaarder moet zijn.

Liefs,
Me die nu haar zoontje naar de crèche gaat brengen, dan boodschappen gaat doen, dan gaat strijken, dan dweilen, dan voor school beginnen werken en dan terug Mauro gaan halen.

The One With the Balloons

 

 

Het is weer redelijk schandalig lang geleden dat ik nog eens iets geschreven heb. Er valt dan ook veel te  vertellen!!

 

Zo staan de examens weer voor de deur met morgen mijn eerste examen. Ik ben er wel klaar voor, alleen is er één klein onderdeeltje dat ik niet zo zie zitten. Dat zal een harde noot worden om te kraken. Vooral omdat ik mijn eerste opdracht niet heb teruggekregen waardoor het moeilijk wordt om rekening te houden met de opmerkingen van de docenten...

 

De stage is ondertussen ook allang afgelopen. Uiteindelijk viel het wel mee. Waar ik slecht begonnen was, ben ik heel fel gegroeid en uiteindelijk kreeg ik te horen dat ik een goeie leerkracht zou zijn. Doet wel deugd aan 't hartje ... *glimlacht*

 

De taken voor school, die komen allemal op een hoopje terecht... Slechte timing! Slechte planning! Maar dat heb ik aan mezelf te danken, en toch ook een beetje aan 't Ventje... Die zegt dat mijn studies iets bijkomstig zijn, voor als ik tijd te veel heb... Zou je je dan voor minder schuldig voelen als je er toch aan wil werken? Verschil tussen 't Ventje en ik? Hij kijkt naar vandaag, morgen en misschien overmorgen. Ik kijk al vijf jaar verder vooruit. Welke levensvisie is nu eigenlijk het beste?

 

Met ons Klein Ventje gaat ook alles goed, behalve dat hij nu een oorontsteking heeft... Maar ach, ook dat zal hij wel overleven! Welk kind wordt er nu nooit ziek? En daarbij: als het dat maar is! Ik ken hier in de straat mensen die ergere dingen meemaken/meemaakten met hun dochtertje... Binnen anderhalve week wordt ons Klein Ventje trouwens een heuse peuter. Gedaan met de 0! Welcome 1!

 

Alles voor zijn eerste verjaardagsfeestje is al volledig uitgekiend in mijn hoofd. De mensen zijn uitgenodigd. 20 in totaal... Ik ga nog taart bestellen. Ik ga tiramisu maken. Ik ga chocomousse maken. Misschien nog plattekaastaart? Er zullen als 'avondeten' hotdogs zijn... Kortom: veel voorbereidingswerk maar tijdens 't feestje zelf minder. Er zijn, denk ik, met gemak 150 ballonnen voorzien om heel ons huis te vullen. Ik denk ook dat ik een tiental vlaggenslingers gekocht heb om omhoog te hangen. Jaja, die eerste verjaardag zal niet onopgemerkt voorbij gaan! (Foto's volgen... Beloofd!)

 

In onze vriendenkring is er (eer)gisteren nog een baby geboren. Ik ben nog in blijde afwachting van het kaartje om de exacte datum enzo te kennen. Een meisje. Fayah heet ze. Binnenkort kunnen we haar hopelijk gaan bewonderen! Want met een zieke tot-nu-toe-nog-altijd-baby gaat dat niet...

 

Voila, hierbij een korte update en hopelijk ben ik hier binnenkort weer met meer weer... Euh... Nieuws! (En neen, we verwachten nog geen brusje voor Mauro.)

 

Veel liefs,

Me die zich verder gaat voorbereiden op het examen voor morgen.

The One With the Bomb

Ik heb jullie al eens kort verteld wat mijn dagelijkse job inhoudt, naast het mama zijn.

Op 18 januari 2010 ben ik bij mijn huidige werkgever beginnen werken. Dit is tot op heden mijn vierde job, maar tot op heden nog altijd niet mijn droomjob. Hoewel ik ze ontzettend graag doe! Moest ik mijn job kunnen oppakken en naar Aalst verhuizen, ik sprong erop! Maar dit gebeurt dus niet en ik blijf mij elke dag meer dan 70km verplaatsen om centjes te verdienen.

Enfin.

Ik werk hier ondertussen bijna 3,5 jaar en al zeg ik het zelf: ik heb een relatief goed contact met mijn collega's. Behalve natuurlijk wanener ze fameus tegen mijn kar rijden. Dan kan het zijn dat ze het (in sommige gevallen voorlopig) verkorven hebben. Dan hoef je niet meer op mij te rekenen. Nochtans ben ik het type die iedereen altijd onmiddellijk wil helpen in de mate van het mogelijke.

Zo heb ik nog een collega die voor iedereen altijd onmiddellijk in gang schiet. Op hem kan je altijd rekenen. Een harde werker die zijn job tot in de puntjes kent en je zelfs komt helpen, ook al is het niet voor hem bedoeld. Kortom: een supercollega! Ik werk met hem niet direct samen, maar heb wel een zeer goed contact met hem.

Eigenlijk zou ik in de verleden moeten schrijven over Patrick.

Ja, je leest het goed. Verleden tijd.

Maar dat lukt nog niet...

Maandagochtend, zo rond een uur of halftien, hebben we het harde nieuws te horen gekregen dat Patrick zondag beslist heeft om uit het leven te stappen. Hij heeft zich opgehangen.

Dat was het!

Nadien moesten we gewoon terug aan het werk gaan.

Alsof er niks gebeurd is.

Maar ik kan het hele gebeuren maar niet uit mijn hoofd zetten! Ik blijf eraan denken!

Ik vind het zo erg voor zin vrouw en drie kinderen. Er was niks aan hem te zien. Hij heeft er niet over gesproken.

Wat is er gebeurd?

Zoveel vragen. Zo weinig antwoorden. Want niemand weet er meer over.

Liefs,

Me die zich ontzettend verward voelt door dit gebeuren en het nog erger vindt dat erover wordt gezwegen.

The One With the Hot Guy

Maandagochtend...

Eerste werkdag na een weekje verlof dat aan elkaar hing van de slechte nachten...

De nacht van zondag op maandag ook meermaals gebroken door een huilende baby...

Nog geen koffie gedronken...

Nog een beetje slaperig en verlangend naar mijn bed...

Hongerig, maar geen tijd voor ontbijt...

Ik rij onze wijk uit en zie blauwe zwaailichten. IK hou dan even halt achter de geparkeerd wagens om die zwaailichten te laten passeren.

Ik wacht heel eventjes... Maar er komt niets af.

Dan zie ik dat ze stilstaan.

Ik rij door en hou halt voor de ambulances. Ambulanciers rijden een brancard buiten en in de ambulance. Ze moeten hiervoor over de straat.

Vlak aan mijn auto tegen mijn raam passeert een ambulancier die aan de brancard trekt.

Mijn gedachte?

"Verdomme! Wat ne knappe vent!"

En hup... Ik was van slag wakker!

Liefs,

Me die alleen al voor die ambulancier in de ambulance wil terechtkomen en haar dag goed gestart was. *knipoogt*